The Mandalay Gazette | Organizing for Myanmar Burma | News Network

ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ေတြ ျမန္မာျပည္က မေတာ္ရတဲ့ အဘေတြ ေက်းဇူးနဲ႕ ႏိုင္ငံတကာကုိ ေရာက္ ကုန္ၾကတာ ဆယ္စုႏွစ္၂ခုေက်ာ္လုိ႕ မ်ိဳးဆက္သစ္ ေတြေတာင္ အပ်ိဳ၊လူပ်ိဳေတြ ျဖစ္ကုန္ပါျပီ။ ၂၀၀၀ ခုႏွစ္ ေနာက္ပုိင္း ႏိုင္ငံျခားမွာ ေမြးတဲ့ ျမန္မာေတြ ပုိမ်ား လာတယ္လို႕ ထင္ပါတယ္။ မႏ ၱေလးေဂဇက္ အယ္ဒီတာ့ အာေဘာ္အရ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ တခုထဲမွာကုိ ျမန္မာ တသိန္းခြဲ ေက်ာ္ျပီလို႕ ဆုိပါတယ္။ မ်ိဳးဆက္သစ္ ျမန္မာခေလးေတြက ေသာင္းေက်ာ္ ပါလိမ့္မယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေနတဲ့ ျမိဳ႕မွာ လုပ္တဲ႕ ဘာသာေရးနဲ႕ လူမႈေရးပြဲ ေတြမွာေတာ့ ဆယ္ႏွစ္ဝန္းက်င္ ခေလးမ်ားကုိသာ ေတြ႕ရျပီး အဲဒီထက္ၾကီး ရင္ ဘယ္ေပ်ာက္ သြားမွန္း မသိေတာ့ ပါဘူး။ ဒါကို နားလည္ေပး နုိင္ပါတယ္။ ကုိယ္လည္း ခေလးဘဝ မိဘေတြက သူတုိ႕ ျမိဳ႕နယ္ပြဲေတြ ေခၚရင္ လိုက္သြားျပီး နဲနဲလဲၾကီးေရာ ေခၚလို႕ မရေတာ့။ ရန္ကုန္သား ကုိဗ်။ ပြဲေတြကလဲ သူ႕လူနဲ႕သူ ဆိုေတာ့ လူငယ္ေတြအတြက္ ပ်င္းစရာ။ ေနထိုင္၊ စားပုံျခင္း မကြာတဲ့ ျမန္မာ အခ်င္းခ်င္းေတာင္ ဒီစိတ္ ျဖစ္ရင္ တုိးတက္ခ်မ္းသာ၊ ယဥ္ေက်းမႈ လုံးဝကြာတဲ့ ႏုိင္ငံျခားသား ျမန္မာ မ်ိဳးဆက္ေတြကုိ ပြဲေတြမွာ မေတြ႕တာ အဆန္းေတာ့ မဟုတ္ေတာ့ပါ။ ျမိဳ႕က်ယ္ျပီး လမ္းပန္း ဆက္သြယ္မႈ အရ အစုလုိက္ လႈပ္ရွား ေလ့ရွိတဲ့ ျမိဳ႕ၾကီးေတြမွာေတာ့ ျမန္မာလူငယ္ ဂုိဏ္းေတြေတာင္ ရွိတယ္လုိ႕ ၾကားဖူးပါတယ္။
ငယ္တုန္းမွာမွ ကြန္ျမဴနီတီဆုိတဲ့ လႈပ္ရွားမႈေတြ မေတြ႕ၾကံဳခဲ့ရရင္ ၾကီးမွ အခ်င္းခ်င္း ရင္းႏွီးဖို႕ ဆုိတာ မျဖစ္နုိင္ေတာ့။ သူတုိ႕ကတဖန္ ေပါက္လာမဲ့ ခေလးေတြဆုိ ပုိဆုိးမယ္ဆုိတာ ေဗဒင္ေမးစရာ ေတာင္ မလို။ ျမန္မာ ဆက္ျဖစ္ေနေသးရင္ ေတာ္ေသး၏ ဆိုရမွာေပါ႕။ ဒီလိုေျပာလုိ႕ လူမ်ိဳး အစြဲၾကီးလွ ခ်ည့္လားလုိ႕ မထင္လိုက္ပါနဲ႕။ ျမန္မာဆိုတာ တကယ္ေတာ့ တရုတ္လုိလို၊ ကုလားလုိလုိ လူေတြပါ၊ တခ်ိဳ႕ကလည္း တိဘက္အႏြယ္ဝင္ ေတြလုိ႕ဆုိပါတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဘယ္ေသြးပဲ ေႏွာေႏွာ မ်ိဳးရုိး စဥ္ဆက္ ယဥ္ေက်းမႈ၊ ဓေလ့ေတြကို ေရာက္ရာေဒသရဲ႕ ထံုးတမ္းေတြနဲ႕အညီ အသိစိတ္နဲ႕ ေနထိုင္ဖုိ႕ ျဖစ္ပါတယ္။ အမ်ားစံထားတဲ့ အေနာက္တုိင္း လူမႈစရုိက္ ဆုိတာလဲ အဆင့္ဆင့္ ေျပာင္းလဲေပါင္းစပ္မႈ ေတြက ရလာတဲ့ အသီးအပြင့္တခုပါ။ သူ႕မူလ စရုိက္အတုိင္းဆုိရင္ ဒီပုတ္ထဲက ဒီပဲဘဲ ျဖစ္ေနမွာေပါ့။
တဖက္ကလည္း ေျပာေတာ့ လြယ္တယ္၊ သူတုိ႕ကုိ စုစည္းဖုိ႕ ဘယ္မွာလည္း ဖြတ္တလိ ဒဂၤါး၊ မင္းက ေပးမွာလားလို႕ေမးရင္၊ ရွင့္မွာလည္း အေၾကြးေတြနဲ႕ ကၽြန္မမွာလည္း ခေလးေတြနဲ႕လုိ႕ ဆိုသလုိ၊ ထီေပါက္ရင္ ေတာင္ မေသခ်ာ၊ ကုိယ့္အတြက္ ဘာမွ မလုပ္ရေသးလုိ႕ပါ။ တင္တဲ့ပို႕စ္တုိင္း အယ္ဒီတာက လက္ခံလုိ႕ လွ်ာရုိးမရွိ ေျပာတာလည္း မဟုတ္ပါ။ ေဘာလုံးေလာက မွာ တကယ္ကန္ ခဲ့ျပီး အၾကံေပးသူနဲ႕ သီအုိရီ ေၾကျပီး ေဘးက ေဝဖန္သူ ႏွစ္ဦးစလုံး သူ့ဟာနဲ႕သူ အသုံးဝင္တယ္ ဆုိလုိ႕ပါ။ သိတဲ့အတုိင္း ျမိဳ႕ၾကီးေတြ မွာ သင့္ေတာ္တဲ့ေနရာ ငွားရင္ လစဥ္စရိတ္က ၃၀၀၀ ေအာက္ က်မည္မထင္၊ ဝယ္လွ်င္လည္း ေျမႏွင့္ အိမ္ဆုိလွ်င္ အေပါဆုံးေတာင္ သန္းတဝက္။ ဒါဆို ဒီလုိနဲ႕ပဲ ေဝးသြားၾကေတာ့ မွာလား။
ေရရွည္မွာ အိမ္ငွားတာ မကုိက္ဘူး ဆုိရင္ တေယာက္တလက္ ထည့္ျပီး ဝယ္ဖုိ႕ၾကေတာ့ ဘယ္သူက လက္ငင္းအရစ္ သိန္းဂဏန္း ေပးမလဲ။ ဘဏ္ေတြဆီ ကလည္း ေငြေခ်းဖုိ႕မလြယ္။ ဘယ္လုိလုပ္ၾကမလဲ၊ ဒီနည္း မရ ဟိုနည္းေပါ့့။ ျမန္မာေတြထဲမွာ အဆင္ေျပ ေနသူေတြကုိ စည္းရုံး ႏုိင္ရင္ေကာ။ ရူးေနလား သူတုိ႕မွာ လည္း သုံးဖုိ႕စြဲဖုိ႕ ရွိေသးတယ္လုိ႕ အျပစ္တင္မယ္ ဆုိရင္ ခဏ ဆုိင္းပါအုံး၊ သူတုိ႕ကုိ အလွဴခံ ခိုင္းေန တာ မဟုတ္ပါဘူး။ ရရင္ေတာ့ အေကာင္းဆုံးေပါ့ဗ်ာ၊ ဒါေပမဲ့ ကိုယ့္ဖက္က ဘာမွ မျပနုိင္ေသးဘဲ ဘယ္သူက လာလွဴမွာလဲ၊ ဒါေလာက္ေတာ့ သိပါတယ္ဗ်။
ေျပာခ်င္တာက ဘဏ္၊ အျငိမ္းစား ရံပုံေငြေတြမွာ အတုိးနဲနဲ နဲ႕ အိပ္ေနတဲ့ သူတို႕ရဲ႕ စုေငြေတြကုိ အာမခံခ်က္ေတြ နဲ႕ အတုိးႏႈန္း ပုိေပးျပီး ျခဴယူႏိုင္ၾက ရင္ေကာ။ ၁၀ တန္ ရွယ္ယာေတြေရာင္း အတုိးကုိ အိမ္ဖုိး ေငြေခ်းလုိ႕ ဘဏ္ကုိ ေပးရမဲ့ႏႈန္းထက္ တဝက္ေလ်ာ့ေပး၊ လစဥ္ ၂၀၀၀-၃၀၀၀ မ်ိဳး အရင္းကုိ ဖဲ့ဆပ္။ ဘဏ္ေခ်းေငြလုိ ေရွ့ပိုင္းမွာ အတုိးၾကီးပဲ ဆပ္စရာမလုိ၊ ဘဏ္ကုိလည္း မေၾကာက္ရ၊ အတုိး လည္းနဲ၊ ရွယ္ယာရွင္လဲ ကုသိုလ္ေရာ အတိုးပါရ၊ ၾကာလာလုိ႕ သူတို႕က သဒၶါေပါက္ျပီး အတုိးကုိလွဴ သုိ႕မဟုတ္ အျပီးလွဴ မသြားႏုိင္ဘူးလား။ ဝယ္သူမ်ားရင္ မ်ားသေလာက္ စြန္႕စားရတာ နဲမွာေပါ့။ တေယာက္ကုိ ပ်မ္းမၽွ ၃၅၀ ဖုိး ဝယ္လုိ႕ လူ ၃၀၀ ရရင္ ၁ သိန္းျဖစ္ျပီ။
တနည္းအားျဖင့္ ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္ အိမ္၊ေျမ ရွယ္ယာေတြ ေရာင္းတဲ့ သေဘာပါပဲ။ ဥပေဒ အရ မျဖစ္ႏုိင္ေတာ့လည္း ၾကိတ္လုပ္ေပါ့။ ကုိယ္က်ိဳး အတြက္ မဟုတ္ဘူးဆုိတာ ကုိယ္ခ်င္း နားလည္ ဖို႕ပဲလုိတယ္။ ဝယ္သူ လက္ခံမဲ့ အစီစဥ္ ေတြေတာ့ ရွိရမွာေပါ့။ တာဝန္ခံမႈ၊ လစဥ္ဝင္ေငြနဲ႕ အသုံးစရိတ္ ခန့္မွန္းေျခ၊ အေရးေပၚ စီမံခ်က္ အစသျဖင့္ေပါ့ေလ။ အခုခ်ိန္လုိ ေငြစုဘဏ္တုိးလဲနိမ့္၊ အိမ္ဖုိးလည္း သင္ ့ဆုိရင္ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ခုလည္း ၾကားပါတယ္၊ အလွဴရွင္က ေဒါင္းေပးမန္႕ အတြက္ စိုက္ထားျပီး ေနာက္မွ ေျဖးေျဖး ျပန္ဆပ္ဆိုတာ။ ဒီလုိ စပြန္စာ ေတြရွာရင္ ျဖစ္ႏုိင္မယ္ ထင္လုိ႕ပါ။ အခုပဲ ၾကည့္ေလ အတုိင္ပင္ခံေၾကး ေထာင္၊ေသာင္း မကုန္ဘဲ ကၽြန္ေတာ့္ဆီက အၾကံေကာင္း ရသြားၾကျပီ မဟုတ္လား။

===

We see Pakistani soldiers and helicopters helping the poor victims. They put Than Shwe and army to shame.

Our hearts go out to the flood victims in the pictures facing great dangers and desperately clinging to life.

These pictures remind us of something. That something is:

don’t forget to donate to our Nargis victims. They still are in terrible shape.

Compared to other better off and well fed people over here, relatively speaking they deserve more of your help. Your good deeds would earn far more merits.

Severe flooding in Pakistan

Wonderful pictures from a beautiful island nation sponsoring the 2010 Youth Olympics.

Singapore 2010 Youth Olympics

On Saturday, Singapore welcomed young athletes from around the world in a ceremony opening the inaugural Youth Olympic Games. This is the first ever Summer Youth Olympics, an event designed to be celebrated in the same tradition of the Olympic Games – the major difference being that the competitors are all between 14 and 18 years of age. This year, 3,500 athletes from more than 200 countries are competing in 184 events in 26 sports. Collected here are some photographs of the inaugural Youth Olympic Games, which will run until its closing ceremony on August 26th. (37 photos total)

အေတြ့အၾကံဳဟူေသာ စကားရပ္သည္ လူတိုင္းရင္းႏွီးကြ်မ္း၀င္ျပီးသားျဖစ္သည္။ အထူးသျဖင့္ လုပ္ငန္းခြင္နယ္ပယ္တြင္ ။ လုပ္ငန္းခြင္၀င္အင္တာဗ်ဴးမ်ားႏွင့္ ၀န္ထမ္းအလို၇ွိသည္ဟူေသာ ေၾကာ္ျငာတို့တြင္ေတြ့ရမ်ားေလ့ရွိ သည္။ “ဒီလုပ္ငန္းႏွင့္ပတ္သတ္ျပီး မင္းမွာအေတြ့အၾကံဳရွိပါသလား”၊ “အေတြ့အၾကံဳရွိသူဦးစားေပးမည္” စသည္ျဖင့္ အေတြ့အသံုးမ်ားေလ့ရွိသည္ အၾကံဳရွိသူကိုသာလွ်င္လုပ္ငန္းရွင္တို့ ႏွစ္ျခိဳက္သေဘာက်ေလ့ရွိတတ္ၾကသည္။ ထိုသို့ပံုေသကားခ်ပ္ရွိေနသည္ကို ကြ်ဳႏု္ပ္ သေဘာမက်ေပ။ ထိုအရာသည္ မ်ိဳးဆက္သစ္ေနာင္လာေနာင္သားမ်ား၊ စြမ္းေဆာင္ရည္ရွိျပီး အေတြ့အၾကံဳမရွိေသာလူငယ္ မ်ားအတြက္ အစည္းအတားတစ္ခုကဲ့သို့ျဖစ္လို့ေနပါသည္။ ထို့ေၾကာင့္ အေတြ့အၾကံဳမရွိေသာလူငယ္မ်ား လက္မွတ္ကိုင္ျပီး အလုပ္အကိုင္အခြင့္အလမ္း နည္းပါးလို့ေနပါသည္။ လူတစ္ေယာက္ လုပ္ငန္းခြင္အေတြ့အၾကံဳ ရွိဖို့ဆိုသည္မွာလုပ္ငန္းရွင္ တစ္ေယာက္မွ လုပ္ပိုင္ခြင့္ေပးမွသာရမည္ျဖစ္ပါသည္။ မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ် ေမြးကတည္းက တတ္ေျမာက္လာျခင္း မရွိေပ။ အလုပ္ကသာ သင္သြားၾကျခင္းျဖစ္သည္။ လုပ္ငန္းအေတြ့ၾကံဳ ရွိေသာသူသာလွ်င္ ဒီအလုပ္မွ ဟိုအလုပ္ေျပာင္း ဟို အလုပ္မွဒီအလုပ္ေျပာင္းစသည္ျဖင့္သူ့အဖို့သာလွ်င္လုပ္ပုိင္ခြင့္ေတြရွိလို့ေနပါသည္။ဥပမာ-လူတစ္ဦးတြင္လုပ္ငန္းအတြ့အၾကံဳ ေတာ့ရွိပါသည္။ သို့ေသာ္ ဟိုအလုပ္တြင္သူသည္အလြဲသံုးစားမွု (သို့မဟုတ္) လိမ္လည္မွု တစ္ခုခုျဖင့္ထြက္လာခဲ့ရသူ ထိုအရာ မ်ားကို ယခုအလုပ္ရွင္ သ္ိခ်င္မွသိမည္။ ထိုသူနွင့္ လုပ္ငန္းအေတြ့ၾကံဳေတာ့မရွိ သူ့တြင္စြမ္းေဆာင္ရည္ႏွင့္ အက်င့္စာရိတၱေကာင္း မ်ားကိုပိုင္ဆိုင္ထားသူ ထိူသူႏွစ္ဦးအလုပ္ေလွ်ာက္မည္ဆိုပါက သင္လုပ္ငန္းရွင္ျဖစ္လွ်င္ မည္သူကို ေရြးခ်ယ္ပါမည္နည္း။ ပံုေသနည္းအရ အေတြ့အၾကံဳရွိသူသာလွ်င္ အလုပ္ရမည္မွာပိုျပီးေသခ်ာလို့ေနပါသည္။ ထို့ေၾကာင့္ အေတြ့ရနည္းလွေသာ ၀န္ထမ္းအလိုရွိသည္ ဟူေသာ ေၾကာ္ျငာတြင္ အေတြ့အၾကံဳရွိရန္မလိုဟူေသာ စာတမ္းကို ကြ်ဳႏ္ုပ္ပုိျပီး သေဘာက်လွပါသည္။ အလုပ္တစ္ခုတြင္အေတြ့အၾကံဳ ဆိုတာထက္ အက်င့္စာရိတၱေကာင္းမ်ား ရွိမွုသာလွ်င္ အဓိကထား ေရြးခ်ယ္သင့္သည္ဟု ထင္ျမင္မိပါသည္။ ထို့ေၾကာင့္လုပ္ငန္းခြင္ အင္တာဗ်ဴးမ်ားတြင္ လူတစ္ဦး၏ အက်င့္စာရိတၱ ကိုစမ္းစစ္ႏိုင္ေသာေမးခြန္းမ်ား ျဖင့္သာေ၇ြးခ်ယ္ပါကမိမိလုပ္ငန္းအတြက္အေတြ့အၾကံဳမရွိေသာ္လည္းအရည္အခ်င္းျပည့္၀ေသာလုပ္သားေကာင္းမ်ားရရွိလာ ္္္မည္ျဖစ္သည္။တစ္ေယာက္မေကာင္းတစ္ေယာက္ေျပာင္းေနရေသာ လုပ္ငန္းရွင္မ်ား သတိ္ျပဳသင့္လွေပသည္။ အခ်ိဳ့လူငယ္မ်ားသည္္စာေတြ့ထက္ လက္ေတြ့ရွိေသာလူငယ္မ်ားရွိသည္။ထိုသူတို့တြင္ဘာလက္မွတ္အေထာက္အထားမွွွ ွမျပႏိုင္ေပ။သို့ေသာ္သူတို့တြင္လက္ေတြ့လုပ္ကိုင္မွုမ်ားမွရရွိေသာအေတြ့အၾကံဳအရလက္မွတ္ကိုင္စာေတြ့သမားမ်ားထက္ ပိုေတာ္ေနသည္ကိုေတြ့ရွိရပါသည္။လက္မွတ္မျပႏိုင္ေသာ၊လက္ေတြ့သာရွိေသာလူငယ္သည္ လက္မွတ္ကိုင္စာေတြ့သမားမ်ား ႏွင့္ယွဥ္ပါက ေနာက္ခ်န္ေနသည္မွာလည္း ထိုသူမ်ားအတြက္ ၀မ္းနည္းစရာ ျဖစ္ေပသည္။ အေတြ့အၾကံဳကို ပိုက္ဆံေပး၀ယ္လို့ မရႏိုင္ေသာ္လည္း သင္ေပးလွ်င္ အလြယ္တကူရေသာ အရာျဖစ္ေပသည္။ အက်င့္စာရိတၱေကာင္း ရွိဖို့ဆိုသည္မွာေရြးခ်ယ္ရ ခက္လွေပသည္။ လြယ္ကူတာကိုေ၇ြးခ်ယ္မည္လား.. ခက္တာကိုေ၇ြးခ်ယ္မည္လား.. ဆိုတာ သင့္ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ေပၚသာလွ်င္မူတည္ပါလိမ့္မည္။ ေနာက္ကိစၥရပ္တစ္ခုရွိသည္။ထိုကိစၥရပ္ကို ေရြးခ်ယ္ေသာအခါ အမ်ားအားျဖင့္ အေတြ့အၾကံဳ ရွိမွာကိုစိုးရြံ့တတ္ျပန္သည္။အေတြ့အၾကံဳ ရွိသူကိုေ၇ြးခ်ယ္မိပါက ကဲ့ရဲ့ျပစ္တင္ႏွာေခါင္းရွံု့ခ်င္ၾကသည္။ အေတြ့အၾကံဳမရွိသူကို ရမွသာလွ်င္ ဂုဏ္ယူ၀င့္ၾကြားတတ္ၾကသည္။ ထိုအရာကား အျခားမဟုတ္ အိမ္ေထာင္ဖက္ အျဖစ္ေရြးခ်ယ္ရေသာ အရာပင္ျဖစ္ သည္။ ကဲ သင္သည္လည္း ထိုအရာက္ုိ ေ၇ြးခ်ယ္မည္ဆိုပါက အေတြ့အၾကံဳ ရွိတာကိုေရြးခ်ယ္မည္လား .. အေတြ့အၾကံဳမရွိတာ ကိုေ၇ြးခ်ယ္မည္လား ဆိုတာလည္း သင့္ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေပၚ မူတည္လို့ေနပါသည္။အေတြ့အၾကံဳ..ဟူေသာအတားဆီးမွ လြတ္ကင္း ၾကပါေစ။ ။

၂၀၀၉ခုႏွစ္၊ႏွစ္စပိုင္းတြင္ကိုေ႒းသစ္(ဒါရိုက္တာသစ္သား)ဟုေခၚေသာ၊ဦးေ႒းသစ္

မွ အလြမ္းမ်ားႏွင္႔ဧရာဝတီ နာမည္ျဖင္႔ ဗီဒီယိုဇာတ္ကား ရိုက္ကူးျခင္ေၾကာင္း၊

အေတြ႕အႀကံဳရွိသူမ်ားအေနျဖင္႔ပူေပါင္း ကူညီေပးေစလိုေၾကာင္း အကူအညီေတာင္းခံ

လာေသာေၾကာင္႔ကၽြန္ေတာ္၊ကၽြန္မတို႔ဘက္မွလည္းစစ္မွန္ေသာ အႏုပညာစိတ္ဓာတ္

ရွိမည္ဟုထင္ျမင္ခဲ႔သည္ကတစ္ေၾကာင္း၊ကိုယ႔္ႏိုင္ငံအတြက္ျဖစ္ရပ္မွန္ကိုေဖၚျပျခင္သည္

ကတစ္ေၾကာင္း၊ေၾကာင္႔ပူးေပါင္းကူညီေပးပါမည္ဟုႏႈွတ္ဂတိေပးခဲ႔ပါသည္။

၁၈.၅.၂၀၀၉တြင္OTSUKACOFFEEဆိုင္တြင္အဓိကဇာတ္ေဆာင္ကေလးသရုပ္ေဆာင္

မ်ားအလိုရွိေနသည္ဟုဆုိ၍မိမိႏွင္႔နီးစပ္ရာကေလးမ်ားကိုပါဝင္လာေစရန္မိမိမွတဆင္႔အ

ကူအညီေတာင္းခံေပးခဲ႔ရပါသည္။အဓိကဇာတ္ေဆာင္မ်ားအားလည္းမိတ္ဆက္ပါဝင္ေစခဲ႔

ပါသည္။

၁၇.၆.၂၀၀၉ တြင္ဗမာျပည္ႏွင္႔ အနီးစပ္ဆံုးတူညီေသာ VIEW မ်ားကိုမိမိမွအႀကံေပးဦး

ေဆာင္၍ MASUDOၿမိဳ႕တြင္ေနထိုင္ေသာဂ်ပန္လူမ်ိဳးမိတ္ေဆြအားအကူအညီေတာင္းခံ၍

EDOKAWAျမစ္ရိုးတေလွ်ာက္၄နာရီေက်ာ္ၾကာေျခလွ်င္လမ္းေလွ်ာက္ကာဧရာဝတီျမစ္

ကမ္းႏွင္႔ အနီးစပ္ဆံုးတူေသာေနရာမ်ားကိုရွာေဖြ၍အိမ္ေနရာအတြက္ ထို EDOKAWA

ျမစ္ကမ္းေဘးတြင္ ယာယီေနထိုင္ေနေသာ အိမ္ေျခယာေျခမဲ႔၏အိမ္ႏွင္႔၎ေနရာအား

ရုပ္ရွင္ရိုက္ကူးရန္ေနရာခတၱအသံုးျပဳခြင္႔ျပဳပါရန္မိမိေငြျဖင္႔မုန္႔ဖိုးေပးကာေမတၱာရပ္ခံေပး

ခဲ႔ပါသည္။

၃၁.၆.၂၀၀၉ တြင္စတင္၍ရိုက္ကူးခဲ႔ပါသည္။ ၁၉.၇.၂၀၀၉တြင္ပင္လယ္ရိုက္ကြင္းႏွင္႔ႏြား

ၿခံရိုက္ရန္အတြက္ လိုအပ္ျပန္သည္ဆို၍ ခရီးစဥ္အရႈံးေငြမ်ားအား မိမိမွစိုက္ကာကားျဖစ္

ေျမာက္ေရးအတြက္ကူညီခဲ႔ပါသည္။

၂၈.၇.၂၀၀၉တြင္အဓိကသရုပ္ေဆာင္ကိုထြန္းထြန္းဦးမွာေနမေကာင္းသည္႔ၾကားမွႀကိဳးစား

၍ရိုက္ကြင္းသို႔လာေရာက္ေပးခဲ႔ၿပီးအႀကိမ္ႀကိမ္တေနကုန္ေအာင္ေစာင္႔ေပးေသာ္လည္း

ရိုက္ကူးမႈမျပဳလုပ္ေပး၍ေနာက္ဆံုးတြင္စိတ္ပ်က္ကာဆက္လက္မပါဝင္ႏိုင္ေတာ႔ေၾကာင္း

ကိုေ႒းသစ္အားဖုန္းျဖင္႔အေၾကာင္းၾကားအသိေပးႏွတ္ထြက္ခဲ႔ပါသည္။

ရိုက္ကူးေနစဥ္အတြင္းကားရိုက္ကူးေရးတြင္အေႏွာက္အယွက္ရွိေနသည္ကန္ေတာ႔ပြဲေပးမွ

ျဖစ္မည္ဟုကိုေ႒းသစ္မွေျပာလာ၍မိမိေနအိမ္တြင္ ၂၂.၈.၂၀၀၉ ေန႔တြင္ျပဳလုပ္ေပးခဲ႔ရပါ

သည္။၎ေနာက္ရိုက္ကြင္းတြင္လည္းမီးထိုးမွန္ထိုးမွအစလိုအပ္မ်ားကိုမိုးထဲေလထဲေနပူထဲတြင္ ကိုယ္႔စာရိတ္ကိုယ္စိုက္၍ကူညီပံ႔ပိုးေပးခဲ႔ရပါသည္။ ဤသို႔ ျပဳလုပ္ေပးခဲ႔ျခင္းမွာဗမာ

ႏိုင္ငံတြင္းနာဂစ္မုန္တိုင္းဒဏ္ခံစားခဲ႔ရေသာျပည္သူျပည္သားမ်ားအားလစ္လွ်ဴရႈထားေသာ

စစ္အုပ္စု၏ရက္စက္မႈကိုေဖၚထုတ္ေပးေသာဇာတ္ကားျဖစ္၍၎ရိုက္ကူးသူ၏ေစတနာကို

ေလးစားမိ၍၎အစြမ္းကုန္ကူညီေပးခဲ႔ျခင္းျဖစ္ပါသည္။မိမိတို႔မိသားစုမွာက်ရာေနရာမွမိမိ

တတ္စြမ္းေသာအႏုပညာျဖင္႔၎မိမိစရိတ္မိမိစိုက္ထုတ္၍ ၁ႏွစ္နီးပါးခန္႔ အခ်ိန္ကုန္ခံကာ

ေနာက္ဆံုးဇာတ္ကားၿပီးျပတ္သည္႔၁၈.၄.၂၀၁၀ေန႔အထိအကူအညီေပးခဲ႔ပါသည္။သို႔ေသာ္

လည္းဇာတ္ကား ျပသမည္႔ အခ်ိန္အထိ  အဆက္အသြယ္ တစံုတရာမွ မျပဳလုပ္ဘဲျဖတ္  Read more... (94 words, estimated 23 secs reading time)

THIS VIDEO HAS THE BUILDING OF THE ROAD PLUS ALL THE ACCOMPANYING BATTLES .

Stilwell Road (1945)

YouTube – Stilwell Road (1945)

http://www.youtube.com/watch?v=6aQdcAd-ERA&feature=search

Documentary about the construction of the Stilwell Road–originally called The Ledo Road–a 478-mile passage from Assam, India, to Ledo, Burma, during World War II. The road, which was built by 63,000 workers and cost $150 million, was used by the British, Chinese and Indian armies to transport supplies, troops and other essentials from India to Burma in order to keep the Japanese from overrunning the entire theater. Included is footage of the construction of the road itself and of Gen. Joseph “Vinegar Joe” Stillwell, the American general in charge of forces in the China-Burma-India area of operations and for whom the road was named.

YouTube – Miss Universe 2010 HD Part 1

http://www.youtube.com/watch?v=bXqAz-BFu9I&feature=related

Miss Universe 2010, the 59th edition of the pageant, was held at the Mandalay Bay Events Center in the Mandalay Bay Resort and Casino, Las Vegas, Nevada, U.S. on August 23, 2010. It was hosted by Bret Michaels and Natalie Morales. Jimena Navarrete, Miss Mexico, was crowned Miss Universe 2010 by outgoing titlehoder Stefanía Fernández from Venezuela.

YouTube – Miss Universe 2010 HD Part 2

http://www.youtube.com/watch?v=slb_REzAB08

YouTube – Miss Universe 2010 Contestants Part 3  Read more... (122 words, 7 images, estimated 29 secs reading time)

အခု ဒီမွာ ေႏြရာသီ ေရာက္လာၿပီဆိုေတာ႔ ထုံးစံအတိုင္း ပူ စ ျပဳၿပီေပါ႔။ ပူေတာ႔ ေနလို႔ ထိုင္လို႔ မေကာင္းဘူး။ လင္းေတာ႔ လင္းခ်င္းပါရဲ႔၊ ဒါေပမဲ႔ အိုက္တယ္။ ကိုယ္က ဒီမွာ ေႏြဦးရာသီကို သေဘာက်တယ္။ ရာသီဥတုလဲ ေကာင္း၊ ေနေရာင္ျခည္လဲ ေကာင္းေကာင္းရလို႔ပါ။ ပန္းေတြလဲ ပြင္႔ၾကတာမို႔ ျမင္ျမင္သမွ် ႏွစ္သက္မိတယ္။

ငယ္ငယ္တုန္းက ေႏြရာသီဆိုရင္ ေက်ာင္းပိတ္တာမို႔ ေပ်ာ္စရာအေကာင္းဆုံးေပါ႔။ ကေလးဆိုေတာ႔ ေႏြရာသီကိုသာ ေမွ်ာ္မိတာပဲ။ ေက်ာင္းတက္ရတဲ႔အခ်ိန္ေတြမွာ မနက္ေစာေစာ ေက်ာင္းတက္ဖို႔ ႏိွဳးရသေလာက္ ေႏြရာသီ ေက်ာင္းပိတ္ရက္က်ရင္ေတာ႔ အေစာၾကီး အလိုလုိ ႏိုးေနတတ္တယ္။ ေဆာ႔ဖို႔ ကစားဖို႔ ရယ္ဒီပဲ ဆိုသလိုေပါ႔ဲ။ ဒါကလဲ ၇တန္းေလာက္အထိပါပဲ။

၈တန္း ေက်ာင္းပိတ္ရက္ကစ ၿပီး ကိုယ္တို႔ အေမ႔ေက်ာင္းကို စ လုိက္ရပါတယ္။ အေမ႔ေက်ာင္းဆိုတာ အေမဖြင္႔ထားတဲ႔ မူၾကိဳေက်ာင္းေလးပါ။ အဲဒီေက်ာင္းေလးကို အေမနဲ႔အတူ လိုက္သြားရၿပီး အေမစာသင္တာ ကူလုပ္ ကူ၀ိုင္းၿပီး ကေလးေတြကို စာသင္ေပး၊ သီခ်င္းဆို သင္ေပးရတာ..။ ကေလးေတြက ေက်ာင္းၾကီး မတက္ခင္ မူၾကိဳကေလးေတြ ဆိုေတာ႔ ကူထိန္းရင္း ကိုယ္ပါ ေရာေဆာ႔တဲ႔အခါလဲ ေဆာ႔ေပါ႔။

အေမက မိဘကို ကူလုပ္ရင္း ဘ၀ကိုလဲ နားလည္ေအာင္္၊ လူေတြနဲ႔လဲ ဆက္ဆံတတ္ေအာင္၊ ေက်ာင္းပိတ္ထားခ်ိန္မွာ စိတ္လဲ မေလေအာင္ ၈တန္းေက်ာင္းပိတ္ရက္က စၿပီး ကိုယ္တို႔ ညီအမတေတြ အေမ႔ေက်ာင္းလိုက္ရေတာ႔တာပဲ။ အစမွာေတာ႔ ပ်င္းတယ္။ မလိုက္ခ်င္ဘူး။ ေနာက္ေတာ႔ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ စာသင္ရတာလဲ စိတ္၀င္စားၿပီး ေပ်ာ္လာတယ္။ ကေလးေတြနဲ႔ ေနရတာ၊ သူတို႔ တိုးတက္မွဳေလးေတြ ေစာင္႔ၾကည္႔ရတာ၊ သူတို႔ ျဖဴစင္မွဳေလးေတြ သေဘာက်မိတာ အစုံေပါ႔။  Read more... (569 words, estimated 2:17 mins reading time)

အမ်ားအားျဖင့္ တစ္ဦး တည္းေသာ သား သမီးမ်ား သည္ ေပါင္းသင္း ဆက္ဆံေရး နယ္ပယ္တြင္ အားနည္းခ်က္မ်ား ရွိတတ္ သည္ဆိုေသာ ယူဆ ထားမႈမ်ိဳးမွာ အေျခ အျမစ္ တိတိ က်က် မရွိေၾကာင္း သုေတသီမ်ားက ေျပာၾကား လိုက္သည္။

ဆယ္ေက်ာ္သက္ အရြယ္မ်ားတြင္ တစ္ဦးတည္းေသာ သားသမီးမ်ားသည္ အမ်ား အားျဖင့္ တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္မႈ၊ ေပါင္းသင္း ဆက္ဆံေရး ညံ့ဖ်င္းမႈမ်ား ရွိတတ္သည္ ဟူေသာ အယူအဆႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ေဒါက္တာ ဒြန္နာဘိုဘစ္ဇီဟာႏွင့္ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ သုေတသီမ်ားက ေဖာ္ထုတ္ နိုင္ခဲ့သည္။ အေမရိကန္နိုင္ငံ၊ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရး ေလ့လာမႈအဖြဲ့မွ ေဒါက္တာဒြန္နာႏွင့္ အဖြဲ့သည္ အသက္ ၁၂ ႏွစ္မွ ၁၈ ႏွစ္ၾကားအရြယ္ရွိ တစ္ဦးတည္းေသာ၊ သားသမီးမ်ားႏွင့္ မိသားစု၊ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမ မ်ားျပားသူမ်ား၏ အက်င့္စရိုက္ အေလ့အထမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး က်ယ္က်ယ္ျပန့္ျပန့္ ေလ့လာခဲ့သည္။ အိုဟိုင္အို တကၠသိုလ္တြင္ ျပုလုပ္ခဲ့သည့္ ေလ့လာခ်က္ စစ္တမ္းမ်ားအရ တစ္ဦးတည္းေသာ သားသမီးမ်ားသည္ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရး နယ္ပယ္တြင္ သိသိသာသာ အားနည္းေနမႈမ်ိဳး မရွိခဲ့သည္ကို ေဖာ္ထုတ္နိုင္ခဲ့သည္။

ေဒါက္တာဒြန္နာက ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမ မ်ားျပားျခင္းသည္ လူငယ္တစ္ဦး၏ ကိုယ္ရည္ကိုယ္ေသြးႏွင့္ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရး လကၡဏာမ်ားအေပၚ သိသာထင္ရွားေသာ သက္ေရာက္မႈမ်ိဳး မရွိေစနိုင္ေၾကာင္း ေျပာၾကားခဲ့သည္။ ယခင္က အိုဟိုင္အို တကၠသိုလ္မွ ပေရာ္ဖက္ဆာ ေဒါက္ဂလက္ေဒါင္နီက ၎၏ ေလ့လာမႈအရ တစ္ဦးတည္းေသာ သားသမီးမ်ားသည္ မိတ္ေဆြဖြဲ့ရာတြင္ သာမန္အားျဖင့္အခက္အခဲမ်ား ပိုမိုရင္ဆိုင္ရတတ္ေၾကာင္း ေဖာ္ထုတ္ေၾကညာခဲ့ဖူးသည္။  Read more... (103 words, 1 image, estimated 25 secs reading time)

(ငယ္စဥ္အခါက စိတ္ကူးစိတ္သန္းေတြ၊ အိမ္မက္ေတြ၊ ရည္ရြယ္ခ်က္ ရည္မွန္ခ်က္ေတြနဲ႕
လူတစ္ေယာက္ အေၾကာင္းပါ။ တြန္႕လိမ္ေကာက္ေကြး အသြင္ေၿပာင္းသြားတဲ႕ ဒီစိတ္ကူး အိမ္မက္ေတြ ကို Surrealism ပံုစံ ေရးၾကည္တာပါ။ Sur ဆိုတာ ေက်ာ္လြန္ လြန္ေၿမာက္သြားတဲ႕ သေဘာပါ။ realism ဆိုတာေတာ႕ သရုပ္မွန္၊ အၿဖစ္မွန္ကို ဆိုလိုတာေပါ႕။ ကြ်ႏု္ပ္တို႕ အမ်ားသူငွာ ေၿပာတဲ႕ Surrealism ဆိုတာေတာ႕ သရုပ္လြန္ လို႕ ေခၚဆိုမွာပါ။ ပန္ခ်ီဆြဲတဲ႕ အခါ သဘာဝထက္ေက်ာ္လြန္ၿပီး၊ နဂိုရွိတဲ႕ ပံုသ႑ာန္ သရုပ္ကို လြန္ေၿမာက္ကာ စိတ္ကူးယဥ္ဆန္ဆန္၊ အိမ္မက္ဆန္ေတြရွိတဲ႕ ပံုေတြကို surrealism လို ေခၚၾကမွာေပါ႕။ ထို႕အတူ ရုပ္ရွင္၊ ပန္းပု အစရွိတဲ႕ ဖန္တီးမႈ အရာေတြဟာ ရံဖန္ရံခါ လက္ေတြ႕က်တဲ႕ စိတ္ကူးေဘာင္းထဲကေန ေက်ာ္လြန္သြားတတ္တယ္။ ဒါကို တစ္ခ်ိဳ႕က စိတ္ကူးယဥ္ဆန္တယ္။ စိတ္ကူးယဥ္သမားလို႕ တံဆိပ္တပ္ သမုတ္တတ္ၾကေလ႕ရွိတယ္။ လက္္ေတြ႕က်ၿခင္းႏွင္႕ စိတ္ကူးယဥ္ဆန္မႈတို႕သည္ ကိုယ္႕အေပၚ တစ္ပါးသူတို႕က ကိုယ္ပိုင္ပုဂၢိလိကသေဘာဆန္ေသာ ဘာသာၿပန္မႈ တစ္ခုပင္ ၿဖစ္ေခ်မည္။
ဝတၳဳလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ သတိရလို႕ၾကည္႕လိုက္ေတာ႕ ဖုတ္လိုက္ဖုတ္လိုက္ ၿဖစ္ေနတဲ႕ ဘေလာ႕ကို ဒီညေတာ႕ မၿဖစ္ေခ်ဘူးဆိုၿပီး ေဆးထိုးလိုက္တဲ႕ သေဘာပါ။)  Read more... (987 words, estimated 3:57 mins reading time)

ဆယ္တန္းေက်ာင္းသား ဘဝ သတၱေဗဒဆရာမက ကပ္ပါးေကာင္(parasite) မ်ား အေၾကာင္းသင္ခဲ႕ဘူးသည္။ ကပ္ပါးေကာင္ဆိုကာ လက္ခံေကာင္ တစ္ခုအေပၚမွာ အမွီသဟဲ ၿပဳၿပီး ၾကီးထြား ရွင္သန္ၾကရတဲ႕ သေဘာမွာ ရွိတယ္လို႕ ဆိုတယ္။ လက္ခံေကာင္ မရွိရင္ သို႕မဟုတ္ လက္ခံေကာင္က လက္မခံရင္ ကပ္ပါးေကာင္ဆိုတာ တကယ္ေတာ႕ ဘယ္ၿဖစ္တည္ႏိုင္မလဲ။ ဒါဆိုရင္ လက္ခံေကာင္က အဓိကမဟုတ္ေပဘူးလား။ ကိုယ္႕ကို ေကာင္းက်ိဳးေပးမည္႕ ကပ္ပါးေကာင္လား၊ ဆိုးက်ိဳးေပးမည္႕ ကပ္ပါးေကာင္လား ဆိုတာ ခြဲၿခားသံုးသပ္ဖို႕ စြမ္းရည္တစ္မ်ိဳးေတာ႕ လိုမွာေပါ႕။

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
စိတ္အာရုံကို ၿဖတ္ကနဲ လႈပ္ႏိႈးလိုက္သလို ခံစားလိုက္ရၿပီး ဒီကေန႕ အလုပ္သြားရအံုးမွာပဲလို႕ အသိက အာရုံထဲမွာ ေရာက္လာတယ္။ ေလးလံေနတဲ႕ မ်က္လံုး အစံုကို အသာအယာ ဖြင္႕လိုက္တယ္။ ဒီေန႕က ေသာၾကာေန႕ ပါလားဆိုတဲ႕ အေတြးက ခ်က္ခ်င္း ဝင္လာလို႕ ရုတ္တရက္ စိတ္ထဲမွာ ေပါ႕သြားတယ္။ ေသာၾကာေန႕ဆိုတာ အလုပ္နားရက္ေတြ မတိုင္ခင္ ရက္ေကာင္းတစ္ရက္ မဟုတ္ ေပဘူးလား။ အိပ္ရာထဲကေန အသာအယာ ထလိုက္တယ္။ မီးဖိုခန္းထဲမွာေတာ႕ ဇနီး ၿဖစ္တဲ႕ သူရဲ႕ မနက္စာ ၿပင္ဆင္ေနတဲ႕ အသံ၊ မနက္တိုင္း စားတဲ႕ ရွမ္းေခါက္ဆြဲအနံ႕က မရိုး မအီ ႏိုင္ေအာင္ သင္းၿပန္႕ေနေလရဲ႕။ ေသာၾကာေန႕ ဆိုေပမယ္႕လည္း ေန႕တစ္ဝက္ေတာ႕ အလုပ္ လုပ္ရအံုးမွာပဲ။ အခုလို ပြင္႕လန္းတဲ႕ ေႏြရာသီ ေရာက္လာၿပီ ဆိုရင္ ေတာ႕ အလုပ္ခ်ိန္ေတြ သက္သာေလ႕ ရွိတယ္။  Read more... (991 words, estimated 3:58 mins reading time)

မႏၱေလးသား စစ္စစ္ၾကီးပါဗ်ာ(တစ္ခန္းရပ္ၿပဇာတ္) ကို ၾကည္႕တံုး က စာေရးသူ သေဘာၾကလြန္းလို႕ တဟားဟားနဲ႕ ခြက္ထိုးခြက္လန္ ဟားတိုက္ၿပီးရီတာ။ ေနာက္ၿပီး ရီခ်င္တဲ႕ အခါတိုင္လည္း ထပ္ကာတလဲလဲ ၾကည္႕တယ္။ ၾကည္႕တိုင္းလည္း ရီရတယ္။ ၾကာေတာ႕ ဇနီးၿဖစ္တဲ႕သူက စိတ္ဝင္စားၿပီး ဘယ္လိုၿဖစ္ေနတာလည္းေပါ႕။ ေနာက္ေတာ႕ သူကေလးလည္း လိုက္ၾကည္႕တယ္။ ဒါေပမယ္႕ သူကေလးက ကြ်န္ေတာ္႕ေလာက္ လိုက္မရီႏိုင္ဘူး။ သူမက ေတာင္ၾကီး ဇာတိ။ ဆိုေတာ႕ အခ်ိဳ႕ပ်က္လံုးေတြ ကို လံုးလံုးလ်ားလ်ား နားမလည္ဘူး။ နားလည္ခဲ႕သည္႕တိုင္ မခံစားႏိုင္ဘူးေပါ႕။ တကယ္ပါ အဲဒီ တစ္ခန္းရပ္ၿပဇာတ္ကို အင္တာနက္ေပၚ တင္ေပးတဲ႕ သူ(ကိုခ်မ္းၿမစိုး)ကိုလည္း ေက်းဇူးသိပ္တင္တယ္။ ဒါမ်ိဳး သန္႕ရွင္းၿပီး ေၿပာင္ေၿမာက္တဲ႕ ဟာသေတြနဲ႕ မရီရတာ ႏွစ္ေတြကို ခ်ီေနၿပီ။

ငယ္ငယ္တံုးက အဘြားနဲ႕အတူ ရုပ္ေသးဇာတ္ေတြကို ၾကည္႕ခဲ႕ဖူးတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ရပ္ကြက္နဲ႕ ကပ္ေနတဲ႕ ရပ္ကြက္က ကိုးလံုးတကာ ဘုရားပြဲမွာ ၾကည္႕ရတာ။ ေနာက္ေတာ႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ရပ္ကြက္က ငွားတဲ႕ ကိုသိန္းေဇာ္ ဇာတ္ေတြ ၾကည္႕ရတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ အိမ္က ေပါက္ေပါက္တန္း ရပ္နဲ႕ ေက်ာက္ဆစ္တန္းၾကားမွာ။ မႏၱေလးသား စစ္စစ္ၾကီးပါဗ်ာ(တစ္ခန္းရပ္ၿပဇာတ္) ကို ထပ္ၿဖည္႕ေၿပာရရင္ေတာ႕ ေက်ာက္ဆစ္တန္းက ႏွစ္ခု ရွိတာ။ ေတာင္ၿပင္ ဘုရားၾကီးအနားက ေက်ာက္ဆစ္တန္း။ အဲဒီမွာ ယေန႕အထိ ဘုရားဆင္းတု ေက်ာင္ဆစ္လုပ္ငန္းေတြ ထြန္းကားတုန္းပဲ။ အေနာက္ၿပင္ ေက်ာက္ဆစ္တန္းက ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ အပိုင္း။ ခင္ပုဂံတိုက္၊ ေဂြးခ်ိဳတိုက္တို႕ အနားမွာ။ မႏၱေလးမွာ စာအံ၊ စာခ်ခဲ႕ဘူးတဲ႕ ရဟန္း သံဃာ ကိုယ္ေတာ္ေတြ သိၾကလိမ္႕မယ္။ စာေရးသူ ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ႕ အေနာက္ ေက်ာက္ဆစ္တန္းမွာလည္း ေက်ာက္ဆစ္လုပ္ငန္းေတြ ရွိတုန္းပဲ။ ေနာက္ေတာ႕မွာ တိမ္ေကားသြားတာ။  Read more... (987 words, estimated 3:57 mins reading time)

ေဆာင္း၀င္လာေလၿပီ။ ၾကည္႔ေလရာရာ ေနရာတိုင္းက အၿဖဴထည္မ်ားၿခံဳလြႊမ္းထားသည္ကိုသာေတြ႕ရသည္။ သက္ရွိသတၱ၀ါအားလံုး သဘာ၀ေဆာင္းေအာက္တြင္ ရႈံးနိမ္႕က်ရႈံးကာ မိမိတို႕ ခိုေအာင္းရာ အသိုက္အၿမံဳထဲတြင္ ေႏြေထြးမႈကို ရွာ၍ ေဆာင္း၏ အေအးဒဏ္ကို အံတုတြန္းလွန္ၾကရ၏။ သစ္ပင္ သစ္ကိုင္း သစ္ခက္တို႕ လည္း ေဆာင္း၏ အလိုကို လိုက္ကာ ကိုင္းခက္ ပင္စည္တို႕တြင္ အသီး အရြက္ အပြင္႕တို႕ အစား ႏွင္းပြင္႕ ႏွင္းဖတ္ ႏွင္းခဲတို႕ကို ခ်ိတ္ဆြဲထားၾကရသည္။ မိခင္ ကမၻာေၿမၾကီးတစ္ခုလံုးသည္လည္း ႏွင္းပင္လယ္ၿပင္ၾကီးေအာက္တြင္ စံုစံုၿမဳတ္ကာ လူသားတို႕ အသက္ၿဖစ္တည္မႈကို ဖန္းတီးေပးေသာ ေၿမအၿပင္သည္ လံုး၀ဥသံုေပ်ာက္ဆံုးေနေလၿပီ။ မ်က္စိတစ္ဆံုး ၾကည္႔ပါမူ အၿဖဴေရာင္ ႏွင္းပင္လယ္ၿပင္ၾကီးသကဲ႕သို႕ အဆံုးစြန္း အၿဖဴေရာင္က ေနေရာင္ အဟတ္တြင္ မ်က္လံုးကို က်ိန္းေစသည္။ သက္ရွိ သတၱ၀ါဟူအမွ် ဘာမွ မရွိ၊ ပကတိ တတ္ဆိတ္ၿခင္းၾကီးစိုးေနကာ အၿခား ကမၻာတစ္ခုသို႕ ေရာက္ေနသလား ထင္မွတ္ရေပသည္။

ထိုကဲ႕သို႕ေသာ ေဆာင္းေန႕မ်ားတြင္ အထီးက်န္ၿခင္း ေဆးခြက္မ်ား ေသာက္လ်က္ စိတ္ဓာတ္က်ၿခင္း စုတ္ခ်က္မ်ားၿဖင္႕ အၾကည္းတန္ေသာ ဘ၀မ်ားအေၾကာင္းအရာမ်ားကို ပံုေဖၚၾကည္႕ခဲ႕ဘူးသည္။ ေႏြတုန္းက ပန္းၿခံထဲတြင္ တီးခဲ႕ေသာ ဗံုသည္ အသံေၿပာက္လ်က္၊ ဗံုးတီးသည္႕ အခါ စည္းေလ႕ရွိသည္ ေခါင္းစည္း ပု၀ါတစ္ထည္ ႏွင္႕ ေဘာ႕ မာေလး၏ သီခ်င္း ေခြက ဖုန္မ်ားပင္ တက္လို႕ ေနၿပီ။ မည္သည္႕ အရာကို မွ် မဖန္တီးခ်င္ေတာ႕။ ဟိုတုန္းက ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ဖန္တီးခဲ႕ေသာ ဘာသာတရားတစ္ခု ကိုလည္း စိတ္ထဲ က ခဏေမ႕ထားကာ ဖန္တီးၿခင္းမဲ႕၊ ဖန္တီးခံရၿခင္း ကင္းမဲ႕ေသာ စိတ္အလ်င္တြင္ ရွိေနခ်င္သည္ ။ ကိုယ္ ကိုးကြယ္သည္႕ ပံုရိပ္မ်ားစြာကို ခ်ယ္မႈန္းခဲ႕သည္႕ ပန္းခ်ီကားမ်ားသည္လည္း ပံုစံက မပီၿပင္ေတာ႕။  Read more... (610 words, estimated 2:26 mins reading time)

စကားလိမ္ေတြနဲ႕ ေၿပာတဲ႕ စကားသံ မၾကားရတာ ဆယ္စုႏွစ္ တစ္စုေက်ာ္ၿပီး ႏွစ္ဆယ္စုႏွစ္ေလာက္ေလာက္ရွိသြားၿပီ။ ငယ္ငယ္တုန္းက မႏၱေလးဖိနပ္ေတြ ေရာင္းတဲ႕ ဖိနပ္အေရာင္းသမားဘဝတုန္းကဆို ဒီစကားလိမ္က လိႈင္ေနေအာင္ သံုးရ ေၿပာရတာကိုး။ အဲဒီတုန္းကလို ကိုယ္နဲ႕ အၿပိဳင္ စကားလိမ္ေတြကို လြတ္ၿပီးေၿပာႏိုင္တဲ႕ အသိမိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္ေတြလည္း အခုမရွိေတာ႕ဘူး။ သတိရမိပါရဲ႕။

တကယ္ေတာ႕ ဟုိအရင္ မႏၱေလးက လူငယ္ေတြရဲ႕ ေၿပာဟန္ဆိုဟန္ ဝတ္ပံုစားပံုေတြက တစ္ၿခားေဒသ၊ ေနရာေတြနဲ႕ မတူ တစ္မူကြဲၿပားတယ္လို႕ ထင္တယ္။ ၿမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ေနာက္ဆံုး ဘုရင္ထီးနန္းတည္ခဲ႕ ေနခဲ႕တဲ႕ ၿမိဳ႕ဆိုေတာ႕ စကားအသံုးအႏႈန္းကလည္း တစ္ခါတစ္ရံ နန္းမူနန္းဟန္ပါတယ္လို႕ ထင္တယ္။ ဥပမာ ရႈး(shoe) စီးတယ္ဆိုတာကို ေၿခနင္းစီးတယ္ေပါ႕။ ညဥ္႕နက္သန္းေခါင္ တစ္နာရီကို နာၿပန္တစ္ခ်က္ထိုး သည္ အစရွိသၿဖင္႕ေပါ႕။

ေနာက္ပိုင္း ဆက္သြယ္ေရးေတြ သိပ္ေကာင္းလာတဲ႕ ေခတ္ၾကေတာ႕ ေဒသသံုးစကားေတြ ကူးသန္းဖလွယ္္ၾက၊ ေနာက္ၿပီး အဝတ္အစား ဒီဇိုင္းေတြကလည္း ေနရာအႏွံ အလြယ္တကူေရာက္ႏိုင္ေတာ႕ တစ္ေက်ာင္း တစ္ဂါဋာ၊ တစ္ရြာ တစ္ပုဒ္ဆန္းဆိုတဲ႕ စကားက ေမွးမွိန္လုနီးပါးရွိေရာ႕မယ္။

စကားလိမ္က ဘယ္ကဘယ္လို စတင္ေပၚေပါက္လာသလဲဆိုတာေတာ႕ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္လည္း သုေတသန မလုပ္အားေတာ႕ မလုပ္ႏိုင္ဘူး။ ၿမန္မာစကားေတြကို သုေတသနလုပ္ႏိုင္တဲ႕ ပညာရွင္ေတြ အမ်ားၾကီးထြက္လာရင္ေတာ႕ သိပ္ေကာင္းမွာပဲ။

မွတ္မိသေလာက္ ငယ္ငယ္ ေလးတန္း ငါးတန္းအရြယ္ေလာက္က စၿပီး “တစ္” ကို အေၿခခံထားတဲ႕ စကားလိမ္ကို စတင္နားလည္ၿပီး ေၿပာၿဖစ္ခဲ႕သည္။ အဲဒီတုန္းက ကိုယ္႕ကို “တစ္” စကားသင္ေပးတဲ႕ သူငယ္ခ်င္းက ဒါဟာ ေၿမေအာက္ေတာ္လွန္ေရးသမားေတြ၊ သူပုန္ေတြ သံုးတဲ႕ စကားဆိုၿပီးေၿပာထားေတာ႕ အဲဒါပဲ စြဲေနတာ။  Read more... (542 words, estimated 2:10 mins reading time)

ဒီကိစၥကိုေတာ႔ ကိုယ္႔ဘာသာကိုယ္ raised လုပ္တာပါ။ ဘာလုိ႕လည္းဆိုေတာ႔ ေပ်ာ္လုိ႕ပါ။
Work experience ေတာင္းတိုင္း တစ္ခုေတြးမိတယ္ …။ ထာ၀ရဘုရားေတာင္ work experience ရိွမွ ဘုရားျဖစ္မယ္ဆိုရင္ ဘုရားေတာင္ျဖစ္ခြင္႔ရလိုက္မွာမဟုတ္ဘူး။ ဒီလိုပဲ သမၼတေတြလည္း ဘယ္မွာလာျပီး သမၼတ experience ရွိမွာလဲ။ အဲဒီလိုမေတြးတတ္ေတာ႔ ပညာတတ္ေတြကို ေျပာတယ္ … ဘာမွမလုပ္ဖူးတဲ႔ေကာင္ေတြတဲ႔။

အဲဒီလိုေျပာတဲ႕လူေတြရဲ႕ ၈၇.၉၉ ရာခိုင္ႏႈန္းဟာ ပညာေကာင္းေကာင္း မသင္ခဲ႔ပဲ … အလုပ္ျဖစ္ရံုနည္းေတြနဲ႕ အလုပ္အကိုင္အေတြ႕အၾကံဳကလြဲရင္ ျမင္႔ျမင္႔မားမား နားလည္ႏိုင္စြမ္းမရိွတဲ႔ ခပ္ခ်ာခ်ာငနဲေတြပဲျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ႔ ကိုယ္႔မိဘေတြေတာင္ ကိုယ္႔ကို မေမြးခင္က မိဘ အျဖစ္ experience ရိွတာမွမဟုတ္တာ ..။ဒါေတာင္ မိဘအျဖစ္ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ေနႏိုင္ေသးတာပဲမဟုတ္လား။

ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ေတာ႔ သင္လုိ႕မတတ္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ဆိုတဲ႔ အလုပ္ကလည္း မရိွသေလာက္ပါပဲ။ Genius ေတြလုိတဲ႔ေနရာမွာလုပ္ေနတာမွမဟုတ္တာ။ ဘာေတြ မလုပ္ႏုိင္ေလာက္ေအာင္ခက္ေနလို႕ work experience ၾကီးကို တခမ္းတနားေျပာေနတာလဲမသိပါဘူး။ ေနရာတစ္ေနရာမွာ ဆယ္ႏွစ္တိတိလုပ္ေနတယ္ဆုိတာ ပိုမေတာ္လာလုိ႕လည္းျဖစ္ႏိုင္ေသးတာပဲမဟုတ္လား။

ပညာတတ္ဘြဲ႕ရ အလုပ္လက္မဲ႔ ဆိုတဲ႔ဘ၀မွာ … စိတ္ထဲမွာခိုင္ခိုင္မာမာ ယံုၾကည္တာက ဘာမဆို ငါသင္ရင္တတ္မွာပဲဆိုတဲ႔စိတ္ပါပဲ။ အလုပ္လုပ္ဖုိ႕အတြက္ ျမန္မာျပည္မွာ သင္တန္းသံုးလတက္ပါတယ္။ သံုးလဆုိတာ တစ္ပါတ္ကို ႏွစ္ရက္ေလာက္တက္ခဲ႔ရတာနဲ႕ တစ္ရက္မွာ တစ္နာရီေလာက္သင္ခဲ႔ရတာဆိုေတာ႔ အေတာ္ၾကီးကို ေလ႔လာခဲ႔တယ္လို႕ေျပာင္ေခ်ာ္ေခ်ာ္ေျပာ ရမေလာက္ပါပဲ။ ဆိုလိုတာက အေျခခံက ဘာမွမခက္ဘူးဆိုတာကိုပါ။  Read more... (536 words, estimated 2:09 mins reading time)

(၁၉၄၇ မတ္လ ၇ ရက္ ည ၆ နာရီ ၃၈ မိနစ္အခ်ိန္တြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ ကိုယ္စား ဗမာ့အသံမွ ဖတ္ၾကား အသံလႊင့္သည့္ “လူထုကို တပတ္မရိုက္” မိန္႔ခြန္း မွ ေကာက္ႏုတ္ခ်က္)   က်ေနာ္သည္ တိုင္းျပည္ကို တခါဘူးမွ် တပတ္မရိုက္ခဲ့သည္ကို လူထုေကာင္းေကာင္း သိပါသည္။ အထူး ရွင္းျပေနစရာ မလိုပါ။ ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္ လက္ထက္က အသက္စြန္႔ၿပီး လက္ရံုးရည္ သံုး သင့္သည့္ အခ်ိန္တြင္ တိုင္းျပည္ကို တပတ္ရိုက္ၿပီး ေခါင္းမ ေရွာင္ခဲ့ပါ။ က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ လက္နက္ကိုင္ၿပီး ေတာ္လွန္ ခဲ့သည္။  က်ေနာ့္အတြက္မွာဆိုလ်င္ လက္ရံုးရည္ႏွင့္ ႏွလံုးရည္သည္ ဘာ မွ် ထူးျခားျခင္း မရွိပါ။ လူထု လြတ္လပ္ေရး တခုတည္းကိုသာ ေရွ႕ရႈၿပီး သင့္သလို ၾကည့္သံုးသြားမည္။  လူထုလြတ္လပ္ေရးအတြက္ လက္ရံုးရည္ကို အသံုးျပဳသင့္သည့္ အခါမွာ က်ေနာ္၏ အသက္ကို စြန္႔ရမွာ ေၾကာက္ၿပီး လူထုကို လမ္းလြဲမျပခဲ့သလို လူထုလြတ္လပ္ေရးအတြက္ ႏွလံုးရည္ကို အသံုးျပဳသင့္သည့္ အခါ မွာလည္း ပါးစပ္ ေတာ္လွန္ေရးသမား၊ စကၠဴေတာ္လွန္ေရးသမား၊ ဂမူးရႈးထိုးသမားမ်ား၏ ကဲ့ရဲ့ ရႈတ္ခ်ျခင္းကို ေၾကာက္လန္႔တုန္လႈပ္ၿပီး လူထုကို ေဂ်ာက္မတြန္းခဲ့ပါ။  လက္ရံုးရည္ကိုေသာ္၄င္း၊ ႏွလံုးရည္ကိုေသာ္၄င္း လူထုလြတ္လပ္ေရးအတြက္ အတိအက်သံုးရန္ သင့္သည့္ အခ်ိန္အခါတြင္ ဘာကိုမွ် မေထာက္ထားဘဲ၊ လူထုကို တပတ္ရိုက္မေနဘဲ ေတာ္ေျဖာင့္မွန္ကန္စြာ အသံုးျပဳ သြားမည္ကို စိတ္ခ် ယံုၾကည္ၾကပါ။  (မိမိကိုယ္ကို ေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ သတ္မွတ္ေနၾကသူမ်ား ဆင္ျခင္ဖို႔နဲ႔ မိမိကိုယ္ကို ဆန္းစစ္ၾကဖို႔ပါ။ တိုင္းျပည္က လိုအပ္ခ်ိန္မွာ ျပည္သူလူထုက ေမွ်ာ္လင့္တာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကဲ့သို႔ ပ