သီလ၀ိသုဒၶိဟူေသာ စကားကုိ “သီလစင္ၾကယ္ျခင္း”ဟု
အလြယ္နားလည္ထားႏုိင္၏။
စင္ၾကယ္ျခင္းကုိ ပါဠိစကားျဖင့္ သုဒၶိဟု ဖြင့္ျပ၏။ ၀ိသုဒၶိဟုဆုိလွ်င္ကား
အထူးစင္ၾကယ္ျခင္းဟု ၀ိေသသတပ္ကာ ေျပာႏုိင္ေပ၏။ ၀ိသုဒၶိမဂ္ က်မ္းျပဳဆရာ
အရွင္ျမတ္က ၀ိသုဒၶိဟူေသာ စကားကုိ နိဗၺာန္ဟူေသာ အဓိပၸါယ္အထိ
ဖြင့္ဆုိရွင္းျပ၏။ မည္သုိ႔ဆုိေစ စင္ၾကယ္မႈ၏ အေရးႀကီးမႈကုိ
ဖြင့္ဆုိရွင္းျပထားျခင္းပင္ ျဖစ္ပါ၏။ ထုိစင္ၾကယ္မႈတြင္ အထက္အထက္
မဂ္ဉာဏ္မ်ားရရွိႏုိင္ေစရန္
ေလွကားေစာင္းတန္း သဖြယ္ျဖစ္သည့္ သီလစင္ၾကယ္မႈသည္ အထူးအေရးႀကီးလွေပ၏။
သီလမစင္ၾကယ္လွ်င္ကား အထုိက္အေလ်ာက္ သမာဓိဉာဏ္မ်ား ျဖစ္ႏုိင္ေသာ္လည္း
လြတ္ေျမာက္ရာအမွန္ ၀ိပႆနာဉာဏ္ကုိ ရရန္မွာ အလြန္မလြယ္လွေပ။
ထုိ႔ေၾကာင့္ လြတ္ေျမာက္မႈလမ္း၏ အေျခခံျဖစ္သည့္ သီလစင္ၾကယ္မႈကုိ အထူးျပဳ၍
ႀကိဳးစားအားထုတ္ၾကရန္ တုိက္တြန္းေတာ္မူျခင္း ျဖစ္၏။ သီလ၀ိသုဒိၶျဖစ္မွ
စိတၱ၀ိသုဒၶိျဖစ္ကာ စိတၱ၀ိသုဒၶိျဖစ္မွ သမာဓိအားေကာင္း၍ ၀ိပႆနာဉာဏ္
အားသန္မည္ျဖစ္သျဖင့္ သီလစင္ၾကယ္ေစရန္ ႀကိဳးစားအားထုတ္ရမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း
အသိေပး ဆုံးမၾကျခင္း ျဖစ္၏။

သီလဟူသည္

သီလ၀ိသုဒၶိဟူေသာ စကားတြင္ပါ၀င္သည့္ သီလ၏အဓိပၸါယ္ႏွင့္စပ္၍ “သူ႔အသက္သတ္ျခင္း
အစရွိသည္ကုိ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာသူ၊ က်င့္၀တ္ပဋိပတ္ကုိ ျဖည့္က်င့္ေသာသူတုိ႔၏
ေစတနာစေသာ တရားတုိ႔သည္ သီလမည္ေၾကာင္း”
၀ိသုဒိၶမဂ္ အ႒ကထာတြင္ ဖြင့္ဆုိရွင္းျပ၏။ ပဋိသမၻိဒါမဂၢ ပါဠိေတာ္တြင္ကား
“သူ႔အသတ္သတ္ျခင္းစသည္မွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာသူ၊ က်င့္၀တ္ပဋိပတ္ကုိ
ျဖည့္က်င့္ေသာသူတုိ႔၏ ေစတနာသည္ သီလမည္ေၾကာင္း၊ ထုိအက်င့္ကုိက်င့္ေသာ
သူတုိ႔၏ ေရွာင္ၾကဥ္မႈ ၀ိရတိေစတသိက္ေခၚ ေစတသိကသည္ သီလမည္ေၾကာင္း၊ ပါတိေမာကၡ
သံ၀ရ သီလစေသာ ပိတ္ဆုိ႔ေစာင့္ေရွာက္ျခင္း သံ၀ရသည္ သီလမည္ေၾကာင္း၊
သီလေဆာက္တည္ထားသူ၏ ကာယဒြါရ ၀စီဒြါရ၌ျဖစ္ေသာ
မက်ဴးလြန္ေၾကာင္း ကုသိုလ္စိတၱဳပၸါဒ္ေခၚ အ၀ီတိကၠမသည္ သီလမည္ေၾကာင္း”
စသည္ျဖင့္ သီလ၏အဓိပၸါယ္ အက်ယ္ဖြင့္ျပထား၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ အထက္ပါအဖြင့္မ်ားအရ
သီလဟူသည္ ေရွာင္ၾကဥ္ေၾကာင္း၊ ျဖည့္က်င့္ေၾကာင္း၊
တားျမစ္ပိတ္ဆုိ႔ေၾကာင္း၊ မက်ဴးလြန္ေၾကာင္း တရားမ်ားကုိ
လုိက္နာျဖည့္က်င့္လ်က္၊ ေဆာင္ရန္ေရွာင္ရန္မ်ားကုိ
ေစာင့္ထိန္းက်င့္သုံးေနေသာ သူ၏ ေစတနာစသည္ကုိ ဆုိေၾကာင္း
နားလည္သေဘာေပါက္ႏုိင္ေပ၏။  Read more... (633 words, estimated 2:32 mins reading time)

• စိတ္ႏွလံုးသည္ အသက္၏ စမ္းေရေပါက္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္သင္၏စိတ္ကို အထူးတလည္ေစာင့္ေရွာက္ပါ…
• အဆင္းလွေသာ္လည္း သမာဓိမရွိေသာ မိန္းမသည္၀က္၏ ႏွာေခါင္းဖ်ားတြင္ တပ္ထားေသာ ေရႊကြင္းႏွင့္တူသည္။

• လမ္းတြင္ေလွ်ာက္သြားျပီး ခိုက္ရန္ျဖစ္ပြါးမႈတြင္ ပါ၀င္ေသာ သူသည္ ေခြး၏ နားရြက္ကို သြားကိုက္ေသာသူႏွင့္ တူသည္။

1. ျမတ္ႏိုးျခင္းေၾကာင့္ ေၾကာက္ရြံျခင္း ျဖစ္ရ၏။ From endearment springs grief.
2. ျမတ္ႏိုးျခင္းေၾကာင့္ စိုးရိ္္မ္ျခင္း ျဖစ္ရ၏။From endearment springs fear.
3. ျမတ္ႏိုးျခင္း ကင္းလြတ္ေသာ သူမွာ စိုးရိမ္ျခင္း မရွိ။From endearment there is no grief.
4. ေၾကာက္ရျခင္း အဘယ္မွာရွိမည္နည္း။Whence then fear.

အသိဥာဏ္ရွိျပီး စဥ္းစားေတြးေခၚႏိုင္ေသာ သူအားငါ့ဆီ လႊတ္ေလာ့…..ငါသည္သူ႔အားသင္ၾကားေပးျပီးလမ္းျပေပးမည္။Send a person who has intelligence and can think to me .I will teach him and point.

abbot [head of monastery] = ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္
Ascetic =ေယာဂီ ၊ ရေသ့
Authority =ၾသဇာရွိသူ
Bodhisatta [ future Buddha] = ဘုရားေလာင္း
Buddha =ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရား
Buddha Image =ဗုဒၶ ရုပ္ပြားေတာ္ ၊ ဆင္းတုေတာ္
Buddhism = ဗုဒၶဘာသာ ၊ ဗုဒၶ၀ါဒ
Buddhist =ဗုဒၶဘာသာကိုးကြယ္သူ
Buddhist monk =ဘုန္းေတာ္ၾကီး
Buddhist scriptures =ပိ႒ိကတ္ေတာ္မ်ား
chapel =ဓမၼာရုံ ၊
devotees = ၀တ္ျပဳ ကိုးကြယ္သူမ်ား
fate = ကံ
Foot print of Buddha =ဗုဒၶေျခေတာ္ရာ
good deed = ေကာင္းမွဳ
Hermit = ရေသ့
initiate a novice = ရွင္ျပဳ သည္
meditation =ကမ႒ာန္းထိုင္သည္ ၊
merit = ကုသိုလ္
monastery =ဘူန္းၾကီးေက်ာင္း
nirvana နိဗၺာန္
Novice = ကိုရင္
Nun = မယ္သီလရွင္
Ordination hall =သိမ္
pagoda, Stupa = ေစတီပုထိုး
pagoda trustee=ဘုရားလူၾကီး
relic =ဓါတ္ေတာ္ ၊ ေမြေတာ္
rest house = ဇရပ္
Saint = သာသနာ့အာဇာနည္
Seminary =ဘာသာေရးေက်ာင္း
Shrine =တန္ေဆာင္းျပသာဒ္ ၊႒ာပနာ ၊ ပုထိုး ၊ ေစတီ
Six Buddha Synod =ဆ႒မသံဂါယနာ
stairway = ေစာင္းတန္း  Read more... (124 words, estimated 30 secs reading time)

အပိုင္း (၁)

လူတခ်ဳိ႕က နာနာဘာဝ တေဆ၊ သရဲေတြရွိတယ္ဆိုတာကို မယံုၾကပါဘူး။ က်ေနာ္လည္း အစတုန္းက မယံုပါဘူး။ မယံုဆို ကိုယ္ကိုယ္တိုင္က အေျခာက္ခံရတာမ်ဳိးမၾကံဳမွမၾကံဳ

တစ္ခ်ိဳ႕ေသာ သေဘၤာသီးပင္တို႔မွာ ေျမဆီဩဇာ နည္းပါးစြာရ၍ အခ်ိန္ၾကာျမင့္၍လာၿပီးေတာ့ကာ ျခံပိုင္္ရွင္က ဒီအပင္အသီးမသီးေတာ့ပါဘူးဆိုၿပီး ခုတ္ထြင္ရွင္းလင္းျခင္းခံရ၍ အသီးသီးခြင့္ မၾကံဳျခင္းျဖစ္ရ၏။
• လူတို႔ တစ္ခ်ိဳ႕မွာလည္း သူေတာ္ေကာင္းဆီမွ သံသရာဒုကၡမွလြတ္ေျမာက္မႈကို အက်ိဳးျပဳမည့္ တရားျမတ္ကို နာယူရေသာ္လည္း ခံယူမႈ ညံ့ဖ်င္း နည္းပါးေသာေၾကာင့္ တရားရွာရမွန္းေတာ့ သိပါသည္၊ သို႔ေသာ္ေလးနက္မႈအားနည္းၿပီးေတာ့့ က်င့္ၾကံမႈအားနည္း၍ အခ်ိန္အၾကာႀကီးၾက့ံၾကာလ်က္ သံသရာဒုကၡမွလြတ္ေျမာက္မႈကို အက်ိဳးျပဳမည့္ တရားျမတ္ကို ျမင္ခြင့္မၾကံဳခင္မွာ ကံကျဖတ္ခ်လိုက္ေတာ့ ေသျခင္းအျဖစ္သို႔ေရာက္သြားၾကရ၏။
• တစ္ခ်ိဳ႕ေသာ သေဘၤာသီးပင္တို႔မွာ ေျမဆီဩဇာ ေကာင္းမြန္ေသာ အရပ္မွာ ရွင္သန္ႀကီးထြား ရသည္၊ သုိ႔ေသာ္လည္း ပိုးမႊားမ်ား ဖ်က္ဆီးမႈဒဏ္ၾကီးမားမႈေၾကာင့္ အသီး သီးခြင့္ မရရွာဘဲ ျဖစ္ရ၏။
• လူတို႔ တစ္ခ်ိဳ႕မွာလည္း သူေတာ္ေကာင္းတရားကို နာယူရေသာ္လည္း ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ၊ တဏွာ ႀကီးစိုးမႈ အားႀကီးေနေသာေၾကာင့္ ေလာဘ၊ေဒါသ၊ေမာဟ မီးမ်ားေလာင္ကၽြမ္းျခင္းကို ခံရ၊ တဏွာယမိုက္ႏွင့္အတူ ယစ္မူးေနၾက၍ သံသရာဒုကၡမွလြတ္ေျမာက္မႈကို အက်ိဳးျပဳမည့္ တရားျမတ္ကို မရရွာဘဲ ရွိၾက၏။
• တစ္ခ်ိဳ႕ေသာ သေဘၤာသီးပင္တို႔မွာ သူတို႔အမ်ိဳးကိုက အသီးမသီးတဲ့ အမ်ိဳးျဖစ္၍ အသီးသီးခြင့္မရ ျဖစ္ရ၏။
• လူတို႔ တစ္ခ်ိဳ႕မွာလည္း သူတို႔၏ မ်ိဳးရိုးအစဥ္အလုိက္မွာ မိစၦာဒိ႒ိဆိုတဲ့ အယူမွား၊ အျမင္မွားတဲ့ မ်ိဳးရိုး ျဖစ္၍ ၎သူသည္လည္း ရိုးရာအစဥ္ကို လိုက္သြားသျဖင့္ သံသရာဒုကၡမွလြတ္ေျမာက္မႈကို အက်ိဳးျပဳမည့္္ တရားျမတ္ကို မရရွိဘဲ ရွိၾက၏။
• တစ္ခ်ိဳ႕ေသာ သေဘၤာသီးပင္တို႔မွာ ဥတုေဒသအရ မေပါက္ေရာက္ႏိုင္ေသာ ေနရာ၌ မ်ိဳးခ်ျခင္းခံရ၍ ေပါက္ေရာက္ ႀကီးထြားျခင္း အျဖစ္သို႔ပင္ မေရာက္ၾကရရွာပဲ ရွိၾက၏။
• လူတို႔ တစ္ခ်ိဳ႕မွာလည္း မ်ိဳးရိုးအစဥ္အလိုက္ေတာ့ သံသရာဒုကၡမွလြတ္ေျမာက္မႈကို အက်ိဳးျပဳမည့္ တရားျမတ္ရႏိုင္ေသာ မ်ိဳးရိုးျဖစ္ေသာ္ျငားလည္း မိစၦာဒိ႒ိလႊမ္းမိုးေသာေနရာ၌ ေနထိုင္၊ လုပ္ကိုင္စားေသာက္ရ၍ ၎အရပ္ေဒသတြင္ သံသရာဒုကၡမွလြတ္ေျမာက္မႈကို အက်ိဳးျပဳမည့္ တရားျမတ္မ်ားျပသေပးႏိုင္သည့္သူမရွိ၍ သံသရာဒုကၡမွလြတ္ေျမာက္မႈကို အက်ိဳးျပဳမည့္ တရားျမတ္ကို သိခြင့္မႀကံဳဘဲ ရွိၾက၏။
• တစ္ခ်ိဳ႕ေသာ သေဘၤာသီးပင္တို႔မွာ ဥတုေဒသအရ မေပါက္ေရာက္ႏိုင္ေသာ ေနရာ၌ မ်ိဳးခ်ျခင္းခံရေသာ္လည္း ျပဳျပင္ဖန္တီးမႈျဖင့္ ေပါက္ေရာက္ ႀကီးထြားျခင္း အျဖစ္သို႔ေရာက္ၾကရ၍ အသီးသီးခြင့္ရ၏။
• လူတို႔ တစ္ခ်ိဳ႕မွာလည္း မိစၦာဒိ႒ိလႊမ္းမိုးေသာေနရာ၌ ေနထိုင္၊ လုပ္ကိုင္စားေသာက္ရေသာ္လည္း ၎အရပ္ေဒသတြင္ သံသရာဒုကၡမွလြတ္ေျမာက္မႈကို အက်ိဳးျပဳမည့္ တရားျမတ္မ်ားျပသေပးသည့္ သူေတာ္ေကာင္းနဲ႔ ေပါင္းေဖာ္ခြင့္ရ၍ သံသရာဒုကၡမွလြတ္ေျမာက္မႈကို အက်ိဳးျပဳမည့္ တရားျမတ္မ်ားနာယူခြင့္ရကာ သံသရာဒုကၡမွလြတ္ေျမာက္မႈကို အက်ိဳးျပဳမည့္ တရားျမတ္မ်ားသိရွိလ်က္၊ ကိုယ္တိုင္က်င့္ၾကံကာ တရားျမင္၊တရားသိ၍ သံသရာဒုကၡမွ လြတ္ေျမာက္ရ၏။
• တစ္ခ်ိဳ႕ေသာ သေဘၤာသီးပင္တို႔မွာ သူတို႔ အမ်ိဳးကိုက အသီးဖ်င္းသာ သီးသည့္ အမ်ိဳးျဖစ္၍ ေျမဆီဩဇာ ေကာင္းမြန္စြာ ရရွိၾကေသာ္လည္း အသီးဖ်င္းသာ သီးရ၏။  Read more... (290 words, estimated 1:10 mins reading time)

ျမတ္စြာဘုရားေဟာၾကားေသာ ေဒသနာေတာ္တုိ႔မွာ သုတ္၊ အဘိဓမၼာ၊ ၀ိနည္းဟူ၍ သုံးမ်ဳိးခြဲျခား ထားရာတြင္ အျခားေဒသနာေတာ္မ်ားကုိ ဤလူတုိ႔ျပည္၌ ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ပါေသာ္လည္း အဘိဓမၼာ ေဒသနာေတာ္ကုိမူ ဤလူတုိ႔ျပည္၌ ေဟာၾကားေတာ္မမူေပ။ ၀ါတြင္းသုံးလပတ္လုံး (ရက္ေပါင္းကုိးဆယ္ခန္႔) ေဟာၾကားရမည့္ ဤအဘိဓမၼာေဒသနာေတာ္ႀကီးကုိ ဤလူတုိ႔ျပည္တြင္ ေဟာၾကားရန္ မေလ်ာ္ဘဲျဖစ္ေနသည္။ ျမတ္စြာဘုရားက ေဟာၾကားႏုိင္သည္ဆုိဦးေတာ့ နာၾကားၾကရမည္ ျဖစ္ေသာ လူပရိသတ္တုိ႔တြင္ နာၾကားႏုိင္ရာေသာ ဣရိယာပုထ္ကား မ႐ွိေပ။ ေန႔ေရာညဥ့္ပါ မျပတ္ သုံးလတာကာလပတ္လုံး နာၾကားဖုိ႔မဆုိထားႏွင့္ လူတုိ႔အေနျဖင့္မူ သုံးရက္ပင္ မထတန္း နာၾကားႏုိင္ၾကမည္မဟုတ္။

ယခုမ်က္ေမွာက္ ဓမၼကထိကတုိ႔ သုံးနာရီခန္႔ ေဟာၾကားလွ်င္ပင္ တခ်ဳိ႕တရားနာပရိသတ္တုိ႔မွာ ငုိက္သူငိုက္၊ ထျပန္သူျပန္ ျဖစ္ကုန္ၾကသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ နတ္တုိ႔ျပည္၌ နာရီပုိင္းမွ်သာ ၾကာမည္ျဖစ္ေသာ တာ၀တႎသာ နတ္တုိ႔ဌာနကုိလည္းေကာင္း၊ ဤမွ်ေသာ အခ်ိန္ကာလ၌ ၿငီးေငြ႕ဖြယ္မ႐ွိဘဲ နာၾကားႏုိင္ေသာ နတ္၊ ျဗဟၼာပရိသတ္ကုိ လည္းေကာင္း၊ ေ႐ြးခ်ယ္ေတာ္မူ ၿပီးလွ်င္ ဤအဘိဓမၼာေဒသနာေတာ္ႀကီးကုိ တာ၀တႎသာနတ္ျပည္၌ ေဟာၾကားေတာ္မူေလသည္။

မႏၲေလးတုိင္း မတၱရာၿမိဳ႕နယ္ ေတာင္ျပဳန္းေက်းရြာတြင္ က်င္းပေသာ ဆုေတာင္းျပည့္၊ ဆုေတာင္းရႏွင့္ ေတာင္ျပဳန္းမင္းႏွစ္ပါး ပြဲေတာ္ကုိ ယခုႏွစ္ ၀ါေခါင္လဆန္း ၈ ရက္(ၾသ ဂုတ္ ၁၈ ရက္)ေန႔မွ စတင္က်င္းပေသာ္လည္း ပြဲထံုးစံအရ ခ်ဳိးေရေတာ္သံုးသည့္ ၀ါေခါင္လဆန္း၊ ၁၁ ရက္ (ၾသဂုတ္လ ၂၁ ရက္)ေန႔မွစ၍စတင္ စည္ကားလာေၾကာင္း ေတြ႕ရိွရသည္။ ယခုႏွစ္ ၁၃၇၁ ခုႏွစ္သည္ စုံႏွစ္ျဖစ္သျဖင့္ ႐ုိးရာအယူအဆ အစြဲအလမ္းအရ ပုိမုိေပ်ာ္ရႊင္ျမဴးတူးသည့္ မင္းေလးႏွစ္ျဖစ္၍ ယခင္ႏွစ္ထက္ စည္ကားႏုိင္သည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ၾကသကဲ့သုိ႔ ပြဲလမ္းမ်ားႏွင့္ ျပတ္လပ္ေနသည့္အျပင္ စိတ္ထြက္ေပါက္ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ရာအျဖစ္ ခ်ဳိးေရေတာ္သံုးသည့္ေန႔တြင္ ႐ိုးရာအရ ပူေဇာ္ပသရန္၊ သုိ႔မဟုတ္ အစဥ္အလာအရ မျဖစ္မေန သြားေရာက္ရန္ သို႔မဟုတ္ စိတ္လြတ္ လက္လႊတ္ ဖြင့္အန္ေပ်ာ္ရႊင္ရန္မ်ား အတြက္ ၀ါေခါင္လဆန္း ၁၀ ရက္ (ၾသဂုတ္ ၂၀ရက္)ေန႔ ညကတည္း က သြားေရာက္ၾကသူမ်ား ယခုႏွစ္ တြင္ ပုိမုိမ်ားျပားသည္ဟု သိရသည္။ “ကြၽန္မတုိ႔က ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တုိင္း မပ်က္မကြက္ သြားေရာက္ၾကရပါတယ္။ အစဥ္အလာအရ ကြၽန္မတုိ႔က ေ၀ါထမ္းမ်ဳိးေတြပါ။ ခ်ဳိးေရေတာ္သံုးတဲ့ေန႔ နန္းႀကီးက အရွင္ႏွစ္ပါး ထြက္ေတာ္မူတဲ့ေ၀ါေတာ္ကို လက္ဖ်ားေလးနဲ႔ျဖစ္ေစ မျဖစ္မေန ထိရပါတယ္။ ဒါမွတာ၀န္ေက်တာပါ။ အခု သမီး ကုိလည္း ဒီအေမြကုိ ဆက္ေပးတဲ့အေနနဲ႔ မျဖစ္မေန လာရတာပါ” ဟု မႏၲေလးအေနာက္ျပင္ ေဒး၀န္းရပ္ကြက္မွ ေက်ာက္ကုန္သည္တစ္ဦးက ဆုိသည္။ အားနည္းသူေတြဘက္က ေတာင္ျပဳန္းပြဲေတာ္သည္ အေနာ္ရထာမင္းတည္ထားခဲ့ေသာ ဆုေတာင္းျပည့္ ဆုေတာင္းရဘုရားပြဲေတာ္ကုိ မ႑ိဳင္အျဖစ္ က်င္းပခဲ့ေသာ္လည္း ပေဒသရာဇ္အာဏာရွင္၏ ကုိယ္က်ဳိးစီးပြားၾကည့္ အယူသည္းမႈျဖင့္ လက္ ေအာက္ငယ္သားအေပၚ သံုးသပ္ဆင္ျခင္မႈမရွိဘဲ အျပစ္ေပးရာတြင္ မင္းလုိလုိက္မင္းႀကိဳက္ ေစာ္ကား၀ံ့ေသာ လက္ပါးေစတုိ႔က ေရႊေဖာ့လံုးနဲ႔ဆံုးမခုိင္းသည္ကုိ ၀ါးရင္းတုတ္နဲ႔ ႐ိုက္သတ္သည္အထိ မညႇာမတာ ရက္စက္စြာ ႏွိပ္ကြပ္မႈေၾကာင့္ အသက္ဆံုးၾကရသည့္ လူမမယ္ကေလးငယ္ မင္းညီမင္းေနာင္တုိ႔အေပၚ စာနာသနားမႈေၾကာင့္ ပေဒသရာဇ္အာဏာရွင္ႏွင့္ လက္ပါးေစတုိ႔ကို မုန္းေလသမွ် မင္းညီေနာင္ကိုနတ္အျဖစ္ ကုိးကြယ္မည္ဟူေသာ တံု႔ျပန္စိတ္ျဖင့္ ၀ွဲခ်ီးက်င္းပေသာ နတ္ပြဲႀကီး ျဖစ္ပြားခဲ့သည္ဟုလည္း သုေတသီအခ်ဳိ႕က သံုးသပ္သည္။ လမ္းလႊဲမွာစုိးလို႔ “ကုိလိုနီေခတ္မွာ ျမန္မာလူငယ္ေတြ ႏုိင္ငံေရးအသိစိတ္ဓာတ္ ျမင့္မားလာၿပီး တုိင္းျပည္အတြက္၊ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶသာသနာအတြက္ တကယ္အက်ဳိး ရွိမည့္ ကိစၥေတြအေပၚ အေတာ္အယူသည္း အစြဲအလန္းေတြနဲ႔ မိႈင္းမိမွာေတြ ကို ဆန္႔က်င္လာၾကတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ စာေရးဆရာႀကီး မဟာေဆြက အထင္ရွားဆံုးေပါ့။ လူငယ္ေတြကုိ ေနသူရိန္မေၾကာက္တရားနဲ႔ စာေပကတစ္ဆင့္ ေျမေတာင္ေျမႇာက္ေပးခ်ိန္ မွာ တလြဲအယူလည္းၿပီး ကယ္တင္ရွင္ေမွ်ာ္လင့္ေနမႈကို ထုိးႏွက္ခဲ့တယ္။ မဟာေဆြရဲ႕ ပ်ဳိ႕ေတာင္ျပံဳး၀တၳဳဟာ အဲဒီေခတ္က အထင္အရွားပါပဲ။ ဆရာႀကီးကိုယ္တုိင္ သူ႔မိတ္ေဆြေတြနဲ႔ ေတာင္ျပဳန္းပြဲသြားၿပီး လူအမ်ားေရွ႕မွာ ဆုေတာင္းျပည့္ဘုရားကုိ ကန္ေတာ့ၿပီး ‘ဘုရား ကြၽန္ေတာ္မ်ဳိးသည္ ဘ၀အဆက္ဆက္တုိင္း ဤကဲ့သုိ႔လူမ်ဳိးကုိ အက်ဳိးမေပးသည့္နတ္ပြဲမ်ား ကို ဖ်က္ပစ္ႏုိင္ေသာ ေယာက်္ားထူး ေယာက္်ားျမတ္ ျဖစ္ရလုိပါ၏”လို႔ အသံက်ယ္က်ယ္ ဆုေတာင္းခဲ့သူပဲ . . .’အခုေတာ့ မဟာေဆြႀကီးလည္း ကု သိုလ္ေကာင္းေတာ့ နတ္ျပည္ကေန လူ႔ျပည္ျပန္မဆင္းေတာ့ဘူးတူရဲ႕” ဟုလည္း မႏၲေလးၿမိဳ႕ခံ စာေရးဆရာႀကီးတစ္ဦးက သံုးသပ္ျပသည္။ ျမန္မာ့႐ိုးရာနတ္ခ်င္း၊ နတ္ဒုိး၊ နတ္တီးလံုးမ်ား၊ ႐ိုးရာနန္း၀တ္ နန္းစား အေဆာင္အေယာင္ မ်ားကို ျမင္ေတြ႕ရသျဖင့္ ႐ိုးရာျမန္မာမႈမ်ား ကို ခ်စ္ျမတ္ႏုိးသူမ်ား အေနႏွင့္လည္း တစ္စုတစ္ေ၀း ျမန္မာသံမ်ားၾကားရ ပါ၀င္ဆင္ႏႊဲရေသာ ေတာင္ျပဳန္းပြဲေတာ္ကုိ တစ္ႏွစ္တစ္ခါ မျဖစ္မေနလာေရာက္ ၾကသည္ဟု .. ၀ါေခါင္လဆန္း ၁၁ ရက္ေန႔ နံနက္ ၉ နာရီေက်ာ္အခ်ိန္ မင္းႏွစ္ပါး ႐ုပ္တုမ်ား မင္းခမ္းမင္းနား အစီအစဥ္ျဖင့္ နန္းႀကီးမွေရႊေ၀ါေတာ္စီးၿပီး ခ်ဳိးေရေတာ္သံုးၿပီးပါမွ နန္းႀကီးမွ ေရႊဆုိင္းေတာ္က စတင္တီးခတ္၍ ပြဲေတာ္ႀကီး၏ ဆုိင္းသံဗုံသံမ်ားႏွင့္ နတ္ကႏၷားသံႏွင့္ ေဖ်ာ္ေျဖမႈအစီအစဥ္မ်ား ျပဳလုပ္ေဆာင္ရြက္ရေသာေၾကာင့္ ျမန္မာ့႐ိုးရာနတ္ခ်င္း၊ နတ္ဒုိး၊ နတ္တီးလံုးမ်ား၊ ႐ိုးရာနန္း၀တ္ နန္းစား အေဆာင္အေယာင္ မ်ားကို ျမင္ေတြ႕ရသျဖင့္ ႐ိုးရာျမန္မာမႈမ်ား ကို ခ်စ္ျမတ္ႏုိးသူမ်ား အေနႏွင့္လည္း တစ္စုတစ္ေ၀း ျမန္မာသံမ်ားၾကားရ ပါ၀င္ဆင္ႏႊဲရေသာ ေတာင္ျပဳန္းပြဲေတာ္ကုိ တစ္ႏွစ္တစ္ခါ မျဖစ္မေနလာေရာက္ ၾကသည္ဟု ဆုိသည္။ ႐ိုးရာနတ္ပြဲ၊ နတ္ကႏၷားမ်ားမွအစ ယခုေတာင္ျပဳန္းကဲ့သို႔ တစ္ျပည္လံုး အတုိင္းအတာႏွင့္ က်င္းပေသာ နတ္ပြဲႀကီးမ်ားတြင္ ယခင္က မ်ဳိး႐ိုးအစဥ္အဆက္အရ လက္ဆင့္ကမ္း တာ၀န္ယူခဲ့ၾကေသာ နန္းထိန္းႀကီးမ်ား၊ နတ္ကေတာ္ႀကီးမ်ားမွာ အသက္အရြယ္ႀကီးရင့္သည့္ ျမန္မာအမ်ဳိးသမီးႀကီးမ်ားသာ ျဖစ္ခဲ့ၿပီး ၁၉၇၀ ေက်ာ္၀န္းက်င္မွစ၍ သူတို႔၏ လက္သစ္မ်ားအျဖစ္ ျမန္မာလူငယ္ မိန္းမလ်ာမ်ားက ေနရာယူလာၾကသည္။ အရြယ္ႀကီးရင့္ေသာ နတ္ကေတာ္ အဖြားအုိႀကီးမ်ားေနရာတြင္ မိန္းမပ်ဳိတစ္ေယာက္ မ်က္ႏွာေပါက္ႏွင့္ ကႏြဲ႕ကလ်ကုိယ္ထည္ရွိေသာ မိန္းမလ်ာမ်ားက ေခတ္မီမိတ္ကပ္ ဆံပင္မ်ား၊ ေတာက္ပသစ္လြင္သည့္ အ၀တ္အစားမ်ားျဖင့္ မိန္းမတစ္ေယာက္ ကဲ့သို႔ ကျပမႈမ်ားကို ႐ိုးရာအစြဲအလန္းမ်ားျဖင့္ လာေရာက္ေသာ ပရိသတ္မ်ားကပါ အထူးအဆန္းသဖြယ္ ၾကည့္႐ႈၾကသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္လည္း အျပန္အလွန္အားျဖင့္ ပရိသတ္ဆြဲေဆာင္ႏိုင္ရန္ လက္ေဟာင္းနတ္ကေတာ္ႀကီးမ်ားက သူတုိ႔ကုိ ေနရာေပးလာၾကသည္။ ပုဂံေခတ္မွသည္ ေခတ္အဆက္ဆက္ မပ်က္မကြက္က်င္းပခဲ့ေသာ ေတာင္ျပဳန္းပြဲေတာ္သည္ ေခတ္ေရစီးေၾကာင္းအရ အခင္းအက်င္းပံုသဏၭာန္မ်ား ေျပာင္းလဲရာ၌ ယုံၾကည္ပသမႈမ်ား၊ ႐ိုးရာျမတ္ႏုိးသူမ်ား၏ အာေကာင္းေမာင္းသန္ ထိန္းသိမ္းမႈတြင္ သေႏၶမပ်က္ တည္ရွိေနေသာ္လည္း ပိုမုိအားေကာင္းလာေသာ ေရစီးေၾကာင္း၊ ယံုၾကည္မႈႏွင့္႐ိုးရာအေပၚ ပိုမုိလႊမ္းမုိးလာေသာ စီးပြားေရးသေဘာ လာဘ္လာဘမ်ားေၾကာင့္ လာ မည့္ ဆယ္စုႏွစ္မ်ားအတြင္း ပြဲေတာ္ အခင္းအက်င္း ေျပာင္းလဲမႈမ်ား ပိုမုိသိသာ ထင္ရွားလာႏုိင္သည္ဟု ေလ့လာသူမ်ားက သံုးသပ္ၾကသည္။  Read more... (660 words, 2 images, estimated 2:38 mins reading time)

ပရိတ္စြမ္းအင္ အသက္ရွင္

ကၽြန္မသည္ ၀န္ထမ္းတဦးျဖစ္၍ လပတ္၊ သံုးလပတ္ႏွင့္ ရံဖန္ရံခါ လိုအပ္သလို အစည္းအေ၀းမ်ား တက္ေရာက္ ရ၏။ ထိုအစည္းအေ၀းမ်ားကို တက္ေရာက္ရာတြင္လည္း ကား၊
သေဘၤာ စသည္တို႔ျဖင့္ သြားေရာက္ရေသာ ေနရာမ်ား ျဖစ္၏။ ေရလမ္း၊ ကုန္းလမ္းမ်ား၏
လမ္းခရီးအႏၲရာယ္ကို ေၾကာက္ရြံ႔တတ္ေသာ ကၽြန္မသည္ ဓာရဏပရိတ္ကို စာအုပ္ၾကည့္၍
ရြတ္ဆိုသြားေလ့ရွိပါသည္။ တာ၀န္မ်ား ေဆာင္ရြက္ေနရသည့္အခ်ိန္မ်ား
အၾကားတြင္လည္း ဓာရဏပရိတ္ကို ေန႔စဥ္ အနည္းဆံုးတေခါက္ေတာ့ ရြတ္ဆိုမိသည္။
သို႔ေသာ္လည္း အစအဆံုး အလြတ္ရျခင္းေတာ့ မရွိေသးပါ။

ဗုဒၶါနံ ဇီ၀ိတႆ န သကၠာ ေကနစိ အႏၲရာေယာ ကာတံု၊ တထာ ေမ ေဟာတု-ဟူသည့္ ပထမအပိုဒ္ (အခ်ဳပ္) ကိုသာ ဌာန္ကရိုဏ္းက်က် မိမိရရ ဆိုမိေနျခင္းျဖစ္သည္။

ရံုးလုပ္ငန္းတာ၀န္မ်ား ေဆာင္ရြက္ေနစဥ္တြင္လည္း ထိုပထမပိုဒ္ကို ႏႈတ္မွလည္းေကာင္း၊ စိတ္မွလည္းေကာင္း ရြတ္ဆိုမိတတ္ေပသည္။ တေန႔တြင္ ကၽြန္မ
အႀကီးအက်ယ္ ဖ်ားပါသည္။ သူငယ္ခ်င္း ဆရာ၀န္၏ ေဆးခန္းသို႕ သြား၍
ေဆးထိုးရပါသည္။ ဆရာ၀န္က ပယ္နယ္စလင္ တည့္မတည့္ စမ္းသပ္ပါသည္။ စမ္းသပ္ျပီး
တည့္သျဖင့္ ကၽြန္မကို ပယ္နယ္စလင္ ထိုးေပးပါသည္။

ဤသို႔ကုသသျဖင့္ ကၽြန္မ၏အဖ်ားေရာဂါလည္း သိသိသာသာ သက္သာလာပါသည္။ ေဆးပတ္လည္ေစရန္ သံုးရက္ေဆးထိုးေပးျပီးေနာက္ပို

ဗုဒၶဘာသာႏွင့္နိုင္ငံေရး

မိလိႏၵပဥွာတြင္လည္း ဤသို႔ဆိုထားပါသည္ ။“ မင္းႀကီး ၊ ဥပမာ တစ္နည္းေသာ္ကား ေယာက်္ားသည္ အစြမ္းသတၱိ မရွိ ၊ အမ်ဳိးယုတ္  Read more... (609 words, estimated 2:26 mins reading time)

ဗုဒၶဘာသာ၀င္တို႔အတြက္ ဗုဒၶ၀င္အက်ဥ္း

၁။ လူအမည္=သိဒၶတၳ
၂။ ဘုရားဘြဲ႔=ေဂါတမ
၃။ မိဘအမည္=သုေဒၶါဒနမင္း ႏွင့္ မာယာေဒ၀ီ
၄။ ၾကင္ယာေတာ္=ယေသာ္ဓရာ ( ဘဒၵကဥၥနာ )
၅။ ရင္ေသြးေတာ္=ရာဟုလာ
၆။ ေယာက္ဖေတာ္=ေဒ၀ဒတ္
၇။ မိေထြးေတာ္=ေဂါတမီ
၈။ ေနျပည္ေတာ္=ကပိလ၀တ္ျပည္ ( သကၠတိုင္း၊ မဇၩိမေဒသ )။
၉။ ဖြားရာဌာန=လုမၺိနီဥယ်ာဥ္ ( ကပိလ၀တ္ႏွင့္ ေဒ၀ဒဟၾကား )။
၁၀။ နန္းစံႏွစ္=၁၃-ႏွစ္ၾကာ ( ၁၆-ႏွစ္မွ ၂၉ ႏွစ္ )။

၁၁။ နိမိတ္ႀကီးမ်ား=သူအို, သူနာ, သူေသ, ရဟန္း
၁၂။ ဗ်ာဒိတ္ခံယူေသာဘ၀=သုေမဓာရေသ့ဘ၀
၁၃။ ဗ်ာဒိတ္ခံယူေသာေန႔=ကဆုန္လေျပ့ေန႔
၁၄။ ဗ်ာဒိတ္ေပးေသာဘုရား=ဒီပကၤရာျမတ္စြာဘုရား
၁၅။ ပါရမီျဖည့္ဖက္=သုမိတၱာအမ်ိဳးသမီး ( ယေသာ္ဓရာအေလာင္း )။
၁၆။ ပါရမီျဖည့္ရာကာလ=ေလးသေခ်ၤႏွင့္ ကမၻာတသိန္း ( သုေမဓာဘ၀ မွ ေ၀ႆႏၲရာဘ၀အထိ )။
၁၇။ ပါရမီျဖည့္ရျခင္း၏ ရည္ရြယ္ခ်က္=သတၱ၀ါမ်ားအက်ိဳး ေဆာင္ရြက္ရန္
၁၈။ ဒုကၠရစရိယာ က်င့္ရေသာႏွစ္=၆-ႏွစ္ၾကာ ( ၉၇-မွ-၁၀၃ ထိ )။
၁၉။ ဒုကၠရစရိယာ က်င့္သည့္ေနရာ=ဥရုေ၀ဠေတာ
၂၀။ ဘုရားျဖစ္ခ်ိန္ သက္ေတာ္=၃၅-ႏွစ္အရြယ္  Read more... (410 words, estimated 1:38 mins reading time)

ဓမၼစၾကာသုတ္  Read more... (1517 words, estimated 6:04 mins reading time)

ငယ္ငယ္္တုန္းက ေဘာ္ဒါေတြနဲ႕ လၻက္ရည္ဆုိင္ထိုင္ရင္ အေၾကာင္းစုံ ေျပာျဖစ္ၾကပါတယ္။ ဖြမ္ကိစၥကစလုိ႕ အုိင္းစတိုင္းရဲ႕ ရီေလးတီဗတီ သီအုိရီ အထိ အာေပါင္ အာရင္း သန္သန္နဲ႕ ဖင္မီးခုိး ထြက္ေအာင္ ေဆးလိပ္ေသာက္ျပီး ျငင္းၾကခုန္ၾကပါတယ္။ (ခုန္တာကေတာ့ စားပြဲေအာက္ ၾကြက္ျဖတ္ ေျပးလုိ႕ပါ) ေျပာစရာကုန္သြားရင္ ဘုရားေဟာဘက္ကုိ္ ေရာက္ပါတယ္။ မွတ္မိတာက နိဗာၻန္ ဆုိတာ ဘာလဲပါ။ အမ်ားစုက အရမ္းေအးခ်မ္းတဲ့ လုုံးဝ အပူအပင္မရွိတဲ့ ေနရာလုိ႕ လုံးေျဖပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ က ရိပ္သာဝင္ဖူးတဲ့ အရိွန္နဲ႕ မင္းတုိ႕မွားတယ္၊ နိဗာၻန္ ဆုိတာ ဘာမွ မရွိတဲ့ေနရာ၊ ခံစားမႈမရွိဘူး။ ေအးခ်မ္းတယ္ဆုိတာ အဲဒါလုိ႕ ဆရာလုပ္ပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြက ညဏ္မမွီေလ ကၽြန္ေတာ္က ဖိေျပာေလပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ေျပာတာက ပုိျပီး သဘာဝက် သေယာင္ေယာင္ ရွိေတာ့ သူတုိ႕ျပန္မလွန္ ႏုိင္ခဲ့ပါ။ ေနာက္ပုိင္း သံ၊ ဌာန ရိွလုိ႕ ယူဆလည္းဒိဌိ၊ မရွိလုိ႕ယူဆလည္း ဒိဌိဆုိတဲ့ အစြန္း၂ပါးကုိ စာေတြမွာ ဖတ္ရေတာ့ ပုိရႈပ္ ခဲ့ရပါတယ္။ ဒီလုိနဲ႕ပဲ ေမ႕ေမ႕ ေပ်ာက္ေပ်ာက္ ျဖစ္ျပီး သံ၊ဌာန မရွိဆုိတဲ့ အယူပဲ စြဲက်န္ခဲ့ပါေတာ့တယ္။
ကံေကာင္းတဲ့ တေန႕မွာ အင္တာနက္ကေန သဲအင္းဂူဆရာေတာ္ရဲ့ တရားကို နာရပါတယ္။ အဲဒီတုန္းက ညဏ္က နဲေလေတာ့ မ်ားမ်ားစားစား မမွတ္မိခဲ့ပါ။ စိတ္ထဲမွာ တင္က်န္ခဲ့တာကေတာ့ နိဗာၻန္ကုိ ၃၁ဘုံလုိ ေနရာသံဌာန အေနနဲ႕မယူဘဲ ျဖစ္စဥ္ process တရပ္အေနနဲ႕သာ ျမင္ဖုိ႕ပါ။ ညဏ္မွီတဲ့ ဥပမာ ေပးပါဆုိရင္ မိမိကုိယ္မိမိ ရွိတယ္လုိ႕ ထင္တဲ့ ငါအစြဲေၾကာင့္ (သမုဒယသစၥာ) ရုပ္၊ ရုပ္ျခင္း တုိက္ဆုိင္တုိင္း ျဖစ္လာတဲ့ ေဝဒနာကုိ္ ငါနာတယ္၊ ငါကုိက္တယ္္၊ မိန္းမ၊ေယာက္က်ားရယ္ လုိ႕ျမင္၊ ဒီေတာ့ ေနာက္ဆက္တြဲေတြျဖစ္ (ဒုကၡသစၥာ)၊ ဒါေတြေနာက္ထပ္ အသစ္တဖန္ မျဖစ္ခ်င္ ေတာ့ရင္ (နိေယာဓသစၥာ) သီလ၊သမာဓိ၊ပညာဆုိတဲ့ မဂၢင္ရွစ္ပါးအက်င့္(မဂၢသစၥာ)ကုိ သဒၶါ၊ သတိ၊ သမာဓိ၊ ဝီရိယ၊ ပညာ ဆုိတဲ့ ဗိုလ္ငါးဗိုလ္ ဦးစီးျပီး သြားဖုိ႕ပါပဲ။ ေအာင္ျမင္ရင္ ဆင္းရဲကင္းလုုိ႕ သုည ဓါတ္ဆုိက္ျပီေပါ့။
အဲဒီတုံးက ဘာမွန္းမသိေပမဲ့ တခုခုေတာ့ တခုခုပဲဆုိျပီး မွတ္မိေနခဲ့တယ္၊ ဒီေနာက္ပုိင္း ဦးေႏွာက္က နည္းနည္းပုိျပီး ဖြ႕ံျဖိဳး လာေတာ့မွ ျဖစ္စဥ္ဆုိတာ သစၥာေလးပါးလုိ႕ ေရးေရးေလး သိလာ တာပါ။ ဟုတ္ပါတယ္၊ နိဗာၻန္ရဲ႕လြတ္ေျမာက္ ေအးခ်မ္းမႈ ေပးႏုိင္စြမ္းကုိ နတ္္၊ ျဗမၼာဘုံ ေတြနဲ႕ႏိႈင္း လုိ႕ မရ။ ဘာလုိ႕လည္းဆုိေတာ့ ဓာတ္ခ်င္း မတူလုိ႕ပါဘဲ။ ၃၁ဘုံက ျဖစ္ပ်က္ ဆုိတဲ့ သခၤတဓါတ္၊ နိဗာၻန္က ျဖစ္ပ်က္မဲ့ရာ အသခၤတဓါတ္ပါ။ အမ်ားက ေသာတာပန္ဆို ၇ ဘဝ၊ သကဒါဂမ္ ၃ ဘဝ၊ အနာဂမ္ ၁ ဘဝ ပဲ က်န္တယ္ဆုိတဲ့ အနာဂတ္ ဘဝတဏွာ သတ္မွတ္ခ်က္ ေတြနဲ႕ ေရာေထြး လိုက္ၾကပါတယ္။ နိဗာၻန္ ဆုိတာကို သိခ်င္ရင္ ခႏၶာထဲမွာရွာပါ။ ခႏၶာထဲမွာ ျဖစ္ပ်က္ရွိတယ္၊ အဲဒီ ျဖစ္ပ်က္ မရွိေတာ့ရင္ သုညဓာတ္ဆုိက္ေသာ နမိတ္ကင္းတဲ့ နိဗာၻန္ပါပဲ။ ကႏာၱရထဲမွာ ေရငတ္ေနသူ ဟာ ေရမငတ္တဲ့ ခံစားမႈ ကို အာရုံလွမ္းျပဳသလိုေပါ့။ တမဂၢတဖုိလ္ မရေသးပဲနဲ႕ နိဗာၻန္ကုိ သိလိုသူ ေတြ အတြက္ အနီးစပ္ဆံုး ဥပမာပါ။ အဲဒီလုိ သေဘာမ်ိဳးကုိ စြန္းလြန္းဆရာေတာ္ ေထ႐ုပၸတၱိမွာ ဖတ္ဖူး သလိုပါပဲ။
ခႏၶာ ၅ ပါး၊ ႐ုပ္နာမ္ ၂ ပါး၊ အာ႐ုံ ၆ပါး၊ ဓာတ္ ၄ ပါး တုိ႕ေၾကာင္ ့ျဖစ္ေနတဲ့ ေဝဒနာ ျဖစ္ပ်က္ ဆင္းရဲကုိ ျမင္ရင္၊ မျဖစ္မပ်က္ဆုိတဲ့ သေဘာကုိ ညဏ္မ်က္စိနဲ႕ သိပါလိမ့္မယ္။ ေကာင္းတာလဲေဝဒနာ ဆိုးတာလဲေဝဒနာပါ။ အဲဒီ ခံစားမႈ ႏွစ္ခုစလုံးကုိ ေက်ာ္လြန္ျပီး ရုပ္သေဘာ၊ နာမ္သေဘာ သူ႕သေဘာ သူ ေဆာင္ေနတာလို႕ စိတ္ကလုိက္ျပီး တမင္လုပ္ယူတာ မဟုတ္ဘဲ ပညာက ျဖစ္တဲ႕သိမႈ သခၤါရ သေဘာ ေပါက္ျပီဆုိရင္ ျဖစ္ျပီးရင္ ပ်က္မွာပဲ၊ ပ်က္လည္း ျပန္ျဖစ္အုံးမယ္ဆုိတဲ့ အေကာင္းအဆုိး၊ အဆုိးအေကာင္း ဒြန္တြဲေနတဲ့ ေလာကဓံကုိ ခံႏုိင္ရည္ ရွိတဲ့ ေသာတာပန္ စိတ္မ်ိဳးရသြားပါျပီ။ သဲအင္းဂူနည္းမွာေတာ့ ဓာတ္ၾကီးေလးပါးရဲ႕ ေဝဒနာကုိ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ တထုိင္ထဲနဲ႕ ေက်ာ္လြန္တဲ့အထိ သီးခံရပါတယ္။ အဲဒီ့ေဝဒနာၾကမ္း ခ်ဳပ္သြားလုိ႕ လက္တတြတ္ အခ်ိန္ပုိင္းေလးမွာ ခံစားလိုက္ရမဲ့ ခ်မ္းသာမူပာာ ဘာနဲ႕မွ လဲလို႕မရတဲ့ အသခၤတဓာတ္ သေဘာပါပဲလုိ႕ အတိအက် ေျပာထားပါတယ္။
တခ်ိဳ႕က ၾကာၾကာထုိင္ရတာကုိ ခႏၶာကုိ ညွင္းဆဲတာ၊ ျပင္းလြန္းတယ္လို႕ ဆိုၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အၾကာၾကီး မထိုင္ႏုိင္ပါ။ ဒါေပမဲ့ ထုိင္က်င့္ရွိလို႕ ေဝဒနာကုိ ေက်ာ္လြန္ဖူးသူမ်ား အဖို႕ ေတာ့ ၾကာၾကာထိုင္ျခင္းဟာ မခဲယင္းလွၾကပါဘူး။ ဘုရားေတာင္ ရဟန္းေတြ အတြက္ ျပင္းထန္တဲ့ အက်င့္ဓူတင္ေတြ ထားခဲ့ပါတယ္။ ခႏၶာညွင္းဆဲတာနဲ႕ ကိေလသာညွင္းဆဲတာ ကြာတာ သတိျပဳရန္ လုိပါသည္။ ဥေပကၡာျပဳတာနဲ႕ လစ္လ်ဴ႐ႈတာ မတူသလုုိေပါ့။ ေရမွာငုပ္၊ မီးျမိဳက္ေန၊ သံခၽြန္ေပၚအိပ္ ေနတာမ်ိဳးသာ ညွင္းဆဲတာပါ။ သိပ္နာေနမွေတာ့ ပညာ ျဖစ္ပါ့မလား။ သမာဓိေတာ့ မေျပာတတ္ပါ၊ လုပ္ႏုိင္ခဲ့ရင္ ပုိ႕စ္တခုေလာက္ တင္ေစလုိ ပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ၾကေတာ့ တရားဆုိတာ ဘယ္မွာရွာရွာ ရတယ္၊ ဗုံတီးလည္းတရား၊ ဖိုထိုးလည္း တရား၊ တုံးေခါက္လည္းတရား၊ ကာမဆက္ဆံေနလည္း တရားရႏိုင္တယ္လို႕ ဥပမာေတြနဲ႕ ဆုိတယ္။ ဝိပႆနာကုိ အထူးက်င့္စရာမလုိ ဆုိတဲ့သေဘာပါ။ သီအုိရီ အရေတာ့ ဟုတ္ပါတယ္၊ အရာရာ တုိင္းဟာ တရားပါ၊ ဝင္ခ်င္ရင္ မဂ္က သူ႕ဘာသူ ဒိုင္းကနဲ ဝင္ပါတယ္။ ပါရမီရွင္ ေတြကေတာ့ တရားကုိ အထူးတလည္ ရွာေနစရာမလုိဘဲ ထမင္းစား၊ ေရခ်ိဳး၊ အပန္းေျဖရင္း ရႏုိင္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကုိ ဘာေကာင္ဆုိတာ မသိဘဲ သူမ်ားျဖစ္သလုိ ငါလည္းျဖစ္မွာပဲ ဆိုရင္ေတာ့ လုကံ၊ဝကံပဲ လုိ႕ဆုိပါရေစ။

ၿပီးခဲ့တဲ့ ေသာၾကာေန႔ ညေနငါးရီက ဘုံေဘၿမဳိ႕မွာ အသုဘတစ္ခုကုိ အသုဘရွဳဘုိ႔ ေရာက္ရွိခဲ့ရတယ္၊ ေသတဲ့သူက မိမိတို႔သီတင္းသုံးေနထုိင္ရာ ေစာမယေကာလိပ္ႀကီးပုိင္ရွင္- ေကေဂ် ေဒါက္တာေစာမယႀကီးရဲ့သား သား-ေစာမယႀကီး၊ အသက္ (၈၃)ႏွစ္ျဖစ္သည္၊ သူပုိင္ဆုိင္သည့္ ပစၥည္းေတြက နည္းနည္းေနာေနာမဟုတ္၊ ေစာမယေကာလိပ္ကိုလည္း ပိုင္သည္၊ တစ္ျခား တစ္ေနရာက

ေစာမယေဆးေကာလိပ္ကုိလည္း ပုိင္သည္၊ ေစာမယေဆးရုံႀကီးကိုလည္း ပုိင္ဆိုင္ထား သည္၊ တစ္ျခား တျခားေသာေနရာေတြက ပုိင္ဆုိင္မႈေတြကို မိမိမသိရေသာ္လည္း မိမိေနထုိင္ရာ ေစာမယ ေကာလိပ္၀န္းအတြင္းမွာေတာ့ ပိုလီတက္ခနစ္ရွိသည္၊ အင္ဂ်င္နီယာရင္းရွိသည္၊ အိႏၵိယႏိုင္ငံရဲ့ အေက်ာ္ၾကားဆုံး မန္ေနဂ်င့္မန္တ္ရွိသည္၊ ရုိးရိုး ဘီေအဘြဲ႔ေပးသည့္ ေကာလိပ္ရွိသည္၊ ကေလးငယ္ေတြ တက္ေရာက္သည့္ မူလတန္း အလယ္တန္း အထက္တန္းေက်ာင္းရွိသည္၊ ၿခဳံေျပာရရင္ သူက သန္းၾကြယ္သူေဌးတစ္ေယာက္…

အသုဘကို လြဲေခ်ာ္မႈေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာျဖင့္ ေနာက္က်မွ ေရာက္ရွိသြားရသည္၊ ပထမ စိတ္ဓာတ္ယုတ္သည့္ ကုလားေၾကာင့္ ငွါးထားသည့္ တာတာဆုိမိုကားက ဘုန္းႀကီးကိုးပါးျဖစ္ေနလုိ႔ ခုနစ္ေယာက္ပဲ ၿမဳိ႕တြင္းက လက္ခံသည္ဆုိၿပီး အျငင္းခံရသည္၊ မိမိတုိ႔က ႏွစ္ပါးကိုေလ်ာ့ခ်လုိက္ေတာ့ ေနာက္ထပ္ ကားတစ္စီးေျပာင္းမည္တဲ့၊ ဆုိေတာ့ သူ႔ကားကို သေဘာတူငွါးၿပီး ကားေပၚတက္ေရာက္ၿပီး မွ ကားေပၚက ဆင္းခဲ့သည္၊ မင္းကား မစီးေတာ့ဟုေျပာလုိက္သည္၊ အခ်ိန္က အေတာ္ေနာက္က်ေနၿပီ၊ အဲဒီကေနမွ ရထားနဲ႔ပဲသြားၾကစို႔ဆုိၿပီး ရထားျဖင့္ ခရီးဆက္ရသည္၊ ဘုံေဘရထားက သိတဲ့တုိင္း၊ ေက်ာ္ၾကားတဲ့တုိင္းပါပဲ၊ ၂၄-နာရီလုံး လူၾကပ္ေနတတ္သည္၊ ခုလည္း လူၾကပ္ေနသည့္ ရထားကို ႏွစ္ေနရာေျပာင္းစီးၿပီးမွ (တုိက္ရိုက္သြားလုိရာေနရာသို႔မေရာက္-ရထားႏွစ္မ်ဳိးစီးမွေရာက္သည္) တက္စီ ထပ္စီးရေသးသည္၊ ကုလားစိတ္ဓာတ္ပါပဲ၊ ေဂ်လုိေဆးရုံေနာက္ကုိလာခဲ့ပါဟု မိမိတို႔ဒါရိုက္တာက ကုလားကုိေျပာသည္ကို ကုလားက ေဆးရုံေရွ႕မွာပဲ မိမိတို႔ကို ခ်ထားခဲ့သေတာ့ ေယာင္ေယာင္ လည္ျဖင့္ ေဆးရုံေရွ႕မွာ၊ ဖုန္းအႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာဆက္သြယ္ၿပီးမွ ေျခက်င္ဆက္ေလွ်ာက္ၾကရာ ေစာမယႀကီး အိမ္ေတာ္ေရာက္ေတာ့ ငါးနာရီထုိးၿပီးခဲ့လုိ႔ ေစာမယႀကီးကို ေျမျပင္မွာ မ်က္ျဖာေလး ခင္းလ်က္ ပက္လက္ေလးေတြ႔ရသည္။  Read more... (707 words, 1 image, estimated 2:50 mins reading time)

အႏ ၱရာယ္နံပါတ္-၈

ဒီေန႔ေတာ့ ေနာက္ဆံုးနံပါတ္ကို ေရာက္လာပါျပီ။ ဒီအႏ ၱရာယ္ကေျပာထားတာကေတာ့ သစ္တံုးႀကီးဟာ ေရထဲမွာေမ်ာလာရင္းနဲ႕ တျဖည္းျဖည္း ေဆြးေျမ႕ပုပ္ပြျပီး ပ်က္စီးသြားရျပီဆိုရင္လည္း သူဦးတည္တဲ့သမုဒၵရာထဲကို ေရာက္မွာမဟုတ္ဘူးလို႔ေျပာထားပါတယ္။ ဒါက လည္းႀကံဳေတြ႔ရမယ့္ အႏ ၱရာယ္တစ္ခုျဖစ္တာေႀကာင့္ သိဖို႔လိုအပ္ပါတယ္ေနာ္။

ကဲဒါေလးကို ဒို႔ခႏၶာနဲ႔ယွဥ္ျပီးစဥ္းစားႀကရေအာင္ပါ။ တကယ္ေတာ့ ဒါဟာဘာကိုဆိုလိုသလဲဆိုရင္ ကိုယ္က်င့္တရားကိုပါပဲ။ အင္း..တကယ္ေတာ့ ဘ၀ကို ျမွင့္တင္ေပးနိဳင္ေသာအရာသည္ ဓမၼႏွင့္ဆုိင္ေသာ ကိုယ္က်င့္သိကၡာပိုင္းဆိုင္ရာ ျဖဴစင္ျမင့္ျမတ္ျခင္းပဲမဟုတ္ပါ လား။ ေငြေႀကးဥစၥာ၊ရာထူးဂုဏ္သိမ္အေဆာင္အေယာင္ စတဲ့ ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ႀကီးျမင့္မႈေတြ ဘယ္သို႔ပင္ ႀကီးက်ယ္ေနပါေစ ၊ကိုယ္က်င့္သိကၡာ ပိုင္းဆိုင္ရာမွာမျဖဴစင္၊မျမင့္ျမတ္ဘူးဆိုရင္ဘ၀တန္ဖိုးမွာအနိမ့္ဆံုးအဆင့္မွာေရာက္ေနျပီလို႔သာသတ္မွတ္လိုက္ေပေတာ့။အင္းဒီကိုယ္က်င့္ တရားပ်က္စီးျခင္းကလည္းေလ ေလာကဓံေတြ အေပၚမွာစိတ္ဓါတ္ႀကံ႕ခိုင္မႈန႔ဲ အမ်ားႀကီးပတ္သက္ေနတယ္ေနာ္။ လူရယ္လို႔ ျဖစ္လာမွေတာ့ ေလာကဓံ(၈)ပါးက အလွည့္က်တိုက္ေနတာ ခံႀကရမွာပဲေလ။ အင္း ဒီဒဏ္ေတြမခံနိဳင္ရာကေနပဲ ကုိယ္က်င့္တရား ေတြ ပ်က္စီး သြားႀကရ တာပါပဲမလား။ ဆင္းရဲတဲ့ေလာကဓံနဲ႔ ႀကံဳေတာ့  ခ်မ္းသာခ်င္တယ္ ။ခ်မ္းသာဖို႔ ႀကိဳးစားရာကေန မလုပ္သင့္တာေတြလုပ္ျပီး ကိုယ္က်င့္တရား ေတြပ်က္ရတယ္။ ေနာက္တစ္ခါ ခ်မ္းသာတဲ့ ေလာကဓံနဲ႔ႀကံဳျပန္ေတာ့လည္း မခံနိဳင္ျပန္တာေႀကာင့္ ဒီအေပၚ သာယာ နစ္မြန္းလို႔ ပ်က္စီး ခ်င္တိုင္း ပ်က္စီးႀကရပါတယ္။ အင္း…ဒါေတြဟာ သံသရာခရီးမွာ ေလွ်ာက္ေနႀကရတဲ့ ဒုိ႔ေတြအေနနဲ႕ အထူး သတိထား ဆင္ျခင္ရမယ့္ အရာ ေတြပဲေနာ္။ ခုပဲႀကည့္ေလ ဒို႔ ေန႔စဥ္လႈပ္ရွားရုန္းကန္ ေနရတဲ့လူမႈပတ္၀န္းက်င္မွာ ကုိယ္က်င့္တရားပ်က္စီးေစဖို႔ လမ္းျပ ေတြက အမ်ားႀကီး ပါေနာ္။ ဘယ္ေနရာပဲသြားသြား ေတြ႔လိုက္ရတဲ့ အရက္ ဆိုင္ေတြက မေရမတြက္နိဳင္ေတာ့ပါဘူး။ အင္း ေလာကကို အလွ ဆင္ ေပးေနေသာ တရားႏွစ္ပါး ျဖစ္တဲ့ ရွက္ျခင္း၊ ေႀကာက္ျခင္းဆိုတာေတြက လည္းတေျဖးေျဖး ေမွးမွိန္ေပ်ာက္ကြယ္လာပါျပီ။ ခုမ်ား ဆုိပို ဆိုး ေသး။ ဒါေတြက တေျဖးေျဖး ကိေလသာႏြံထဲကရုန္းမထြက္နိဳင္ေအာင္ ဆြဲခ် ေနႀကျပီမို႔ အင္းအသိဥာဏ္ေလး နဲ႔သတိတရားေလး သာမရိွလို႔ ကေတာ့ သြားျပန္ ေပါ့။ ေပၚလမ္းရယ္လို႔မျမင္နိဳင္။  Read more... (185 words, estimated 44 secs reading time)

ေရြတိဂုံေစတီေတာ္ႀကီးသို႕ ႏႇစ္ ေပါင္း ၁၀၀ ကာလအတြင္းအလႇဴရႇင္ မ်ားမႇ သာသနာ့ရန္ပုံေငြထိန္းသိမ္းေရး စာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ဆုိၿပီး လႇဴဒါန္းထားေသာ ေျမပါ၀င္သည့္ အေဆာက္အအုံဆယ့္ ႏႇစ္ခုအနက္ သုံးလုံးအား ယခုႏႇစ္တြင္ ေစ်းၿပိဳင္စနစ္ႏႇင့္ ေရာင္းခ်ခဲ့ေၾကာင္း သိရႇိရသည္။

ယခုႏႇစ္တြင္ ေရာင္းခ်ခဲ့ေသာ ေျမႏႇင့္ အေဆာက္အဦမ်ားမႇာ ရန္ကုန္ တုိင္းလမ္းမေတာ္ၿမိဳ႕နယ္ ဘုန္းႀကီး လမ္းမႇ အမႇတ္ ၁၀၅ ႏႇင့္ ၁၀၈ ရႇိ ေျမႏႇင့္အေဆာက္အအုံကို က်ပ္သိန္း ၂၂၀၀ ႏႇင့္လည္းေကာင္း၊ ကမာရြတ္ ၿမိဳ႕နယ္၊ အာတီးယားလမ္းအမႇတ္ ၄၀ ရႇိ ေျမႏႇင့္ အေဆာက္အအုံအား က်ပ္ သိန္း ၆၀၀၀ ျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ပုဇြန္ ေတာင္ျမိဳ႕နယ္၊ ေအာက္ပုဇြန္ေတာင္ လမ္းအမႇတ္ ၅၁၉၊ ၅၂၁ ရႇိ ေျမႏႇင့္ အေဆာက္အဦအား က်ပ္သိန္း ၂၀၀၀ ျဖင့္လည္းေကာင္း ေရာင္းခ်ခဲ့ေၾကာင္း သိရႇိရသည္။

အလႇဴရႇင္မ်ားမႇ ေရြတိဂုံေစတီ ေတာ္သို့ ေျမႏႇင့္ အေဆာက္အအုံ လႇဴဒါန္းမႈႏႇင့္ ပက္သတ္၍ ေဂါပက အဖြဲ႕မႇ ႐ုံးအဖြဲ႕မႇဴး ဦး၀င္းႀကိဳင္မႇလည္း ”ဘုရားႀကီးကို အလႇဴရႇင္ေတြကလည္း ေျမႏႇင့္ အေဆာက္အဦလႇဴဒါန္းထား တာ ၁၂ ခုရႇိတယ္။ ဇူလုိင္လက ဘုန္း ႀကီးလမ္းက အိမ္နဲ႕ ေျမကို ေစ်းၿပိဳင္ တင္ဒါစနစ္နဲ႕ ေရာင္းခ်တယ္ ၆ ဦး ၀င္ၿပိဳင္တယ္။  Read more... (229 words, estimated 55 secs reading time)